Forum Pediatri

6
Tem
2011

15:48
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
merhaba anneler genelde sıkıntılarımızdan bahsediyoruz. Belli ki hepimiz bir şekilde problem yaşıyoruz...
Problemlerimizin ve bebeşlerimizin hastalık & sorunlarının geçmesi dileğiyle...

Ancak istedim ki en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı da paylaşalım...
Mesela;
doğum hikayelerimiz
Bebeğimizi ilk gördüğümüz anlar
İlk diş çıkartması
İlk konuşması
İlk adım atışı
yada ne biliyim işte bizi şaşırtan şeyler
Bakalım ilk kim başlayacak
KATILIM BEKLİYORUM :) .) :)
6
Tem
2011

15:56
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
BEN BAŞLIYIM BARİ

aslında ben doğuma değil kontrole gitmiştim
Bebeğimin hareketleri (ultrasonda)hızlansın diye bir sürü çikolata şekerleme yedim... Hatta kontrolden sonrada çarşıya çıkıp bebek için birşeyler falan alacaktık...

Sonra çok şaşıracağım birşey oldu... Bebeğimin Dünya ile buluşma zamanı gelmiş meğer :)

normal doğum imkansızdır(sebepler kötü açıklamasam daha iyi)
sezeryan olamazdı aç değildim
Mecburen epidurel doğum yapıldı
(doğumu üzerimeserdikleri perdenin ardından gizlice izledim merak işte :) ) bir ağlama sesi duydum sonra göğsüme bastırdılar ay çok heyecanlıydım biraz çamurlanmış gibiydi ama yinede pek tatlıydı küçük oğluşum derken benden önce bebek gitmiş odama...
Benim ilk sorum parmakları tam mı? Evet
İkinci sorum cinsiyetinde problem varmı (allah korusun çift cinsiyetli doğacak diye ödüm kopardı bilinç altı korku işte) problem yok dediler

İlk annem görmüş temizledikten sonra giydirmişler pek tatlıydı herkezin yavrusu gibi

O kadar saftı
Okadar beyazdıki
BİR MUCİZEYDİ
bUBebek Benim Allah2a Olan İnancımı ve Sevgimi Arttırdı...
7
Tem
2011

00:10
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım nejla gedikoğlu, (İstanbul)
Benim de doğum hikayem oldukça komiktir..
40.haftanın içindeydim ,mart 9 da doluyordu tam günüm, 6 mart ta (c.tesi) kuaföre gittim, ağda , manikür pedikür vs yaptırdım, o akşam misafirlikteydik, WC ye gittiğimde hafif bir kanama olduğunu gördüm, biraz heyecanlandım ama kimseye bir şey söylemedim..Eve geldik yattık, sabah saat 5 te sızlama ile uyandım ve tekrar hafif bir kanama olduğunu gördüm, uyuyamadım, pazar sabahı olduğu için de hemen dr umu aramadım, sancıların şiddeti ve sıklığını takip etmeye başladım..Saat 9 da artık dr u aradım ve eşimi de uyandırdım..Dr um saat tut 10 dk ya indiğinde sancı aralıkları ara beni, hastanede buluşuruz dedi..saat 11 e kadar saat tuttum ama bir türlü sabit bir 10 dk araığı oluşmadı, kimi 13 dk kimi 8 dk..saat 11 de dr beni aradı 'tamam herşey normal olsun dedik ama evde doğur da demedik, hastaneye gel kontrol edelim 'dedi
Hastaneye çok lay lay gittim, sancılar komik derecede azdı, kesin doğum olmayacak modunda gittim..kontrolde 4cm açıklık olduğunu söyledi dr um..rahatlığımı görünce kesin normal doğum yaparsın sen dedi( gazz)..O gitti saat 13 te bir sancı ki evlere şenlik..o andan sonra aynı zamanda çalıştığım hastane olduğu için tüm o gün nöbetçi olanlara madara olacak komik şeyler yaptım, çığlıklar, kaprisler..ayrıntı vermeyeyim:-))) dr um geri geldiğinde 5 cm olmuş sadece dedi, en az 3-4 saat daha deyince ben 10 dk dayanamam sezeryan olsun diye yalvarınca hemen ameliyata girdik( sağolsun- arkadaşım aynı zamanda)...doğumdan çıktığımda benim de ilk sorduğum şey elleri ve ayakları tamam mı oldu...Bir de kafamı çevirip de yanda bebek yatağında yattan minicik şeyi gördüğümde hüngür hüngür ağladığımı ve kara kırmızı olmadığını, bembeyaz şirin bir şey olduğunu ve görümceme benzettiğimi hatırlıyorum
bir de ilk baba deyişini duyduğumuzda çok duygusal anlar yaşamıştık, ben hüngür hüngür ağladım, eşimin rengi attı, gözleri doldu:-)))Ama hala anne demiyor cadalozum:-))
7
Tem
2011

00:39
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım ilknur, (Hatay)
benmde 2.dogumum daha kolaydı.normal dogum yaptım açılma olsun diye son hafta daha çok yürüdüm bisiklete bindim.açılma oldugunu hissediyodum.günümüz dolmuştu.doktor muayene edim suni sancı alcak düzeydeyse dogumu başlatırız olmazsa zorlamayız dedi.bende hazılıklı gttm eşyalarımızla.baktı 5 cm açılmış.mutluluk ve yine korku acı hepsi bir sevinç falan aglamaya başladım.bu sefer tecrübeliydim nerde ne yapvaklar biliyodum.yatışım yapıldı.sancı verildi arada yürü dedi bnde durmadan yürüdüm.agzımda sakız odamda patlatıp dıryodum.ebe kontrole geliyodu sancım yok diyodum biraz başladı az ama.doktorda geldi sen daha dogurmaya niyetin yok heralde dedi.sonra 10 da başladık saat 1 de hissedilir gibi az başladı sancım ebe hızlandırmak için seruma bişeyler vuruyır igne.sen saat 2 de dogurusun başlar sancın dedi.sonra başladı sancım i,çeri almasınlar diye bişey demedim hani boşuna açıyo oynuyo ebe diye.yürüdükçe hızlandı kolumda serum takılı demirle geziyorum nerdeyse içine gircem anaa bide bi hızlandı dakkaya düştü ama çok degil diyom annem teyzemle kalim diye.sonra son noktaya geldim son anda bi bagımışım yüzüm degişmiş nst ye bagladı duramıyom alttan bi baktı aman çocuk geliyo dogum başlamış.ebeler beni kaldırıyor bi yandan etraf hazırlanıyor digeri doktoru yukardan çagırıyor.ben yine sevinç acı korkuyla bagırarak aglıyom.ayakkabını gy diyorlar ya bırak ne ayyakkabısı diyom ebeye.saat 2 bu arada 1ssat çok acı çektim.sonta yattım masaya sakın ıkınma çocuk çıkar dedi.bekledi doktor hemen geldi.annemi aldım yanıma başımda sakinlştriyo.sonra sancı geldi hemşiremde vardıhepbirlikte hadi ıkın öksürsen çıkcak dedi 1 sonra 2 olmadı ben ıkınmıymuşum yüzümü şişiriyomuşum.sonra doktor anneme bak saçlarını gör dedi annem egildi bakıyıo:) sonra ya allah çıktı 3.ıkınmaya hemen anında gögsüme koydular kızımı çok korktum kaygn minicik aglıyo anne anne diyorum hepbirlikte annemele dogumum yaptım annem olmadan asla ilkindede annem yanımdaydı oksijenimi o verdi.bana hayat veren annem,canından canımı çıkaran annem,kızımda benmle hayat ona can verdi.25 yaşındayım 2 çocuk annesi oldum annem olmadan adım atamam,her anımda yanımdalar.en büyük destekçim.aglarsa anam aglar,gerisi yalan aglarmış ya.öyle.
7
Tem
2011

08:51
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
harika çok duygulandım hanımlar

zaten kucağıma alınca bütün o eziyetler, sancılar, sıkıntılar unutuldu o kadar büyük bir sevinçki? ağladıkça ağladım...
Rabbim herkezin çocuğunu bağışlasın...
Evlat acısı vermesin...

Kardeşimin doğumunu hatırlıyorumda kıpkırmızı küçücüktü 4. ayında bastı 5. ayında başını sabitlemişti...
Oğlumda öyle olur sandım
Amaaaaaaaan ne mümkün emzirmek için kucağıma aldım bir inat bir inat ; çivi gibi basıyor kafasını hemen sabitledi göğsümde yattı aç kaldıda inadına 2 gün emmedi hırçın bebek işte... Hemşireler seferber oldu... Hiç unutamam yaşlı bir hemşire vardı '' Kızım ben bu yaşıma geldim böyle bebe görmedim ne yaptımsa tutmuyor.. Bir de emmeyen bebek yoktur. Emziremeyen anne vardır derler ...Vallahi bir yaşıma daha girdim tövbe emmiyor '' dedi... süt sağma makinası aldık 3 aya kadar emdi sonra tabi makine bebek gibi tam çekmediği için süt ateşi geçirdim serum falan yedim süt gitti. 6 aya kadar da mama sonrası malum şimdi herşeyi yiyebiliyor...

Ancak o bakışları beni çok etkiliyor sanki benim için yaratılmış...AŞIK OLDUM Oğluma 2.Aşkım Oğlum oldu hanımlar...
7
Tem
2011

08:53
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım sibel, (Gaziantep)
mrb hanımlar. bende sezeryanla doğum yaptım. 38.haftayı tamamladık gözümün önünde benekler uçuşmaya başladı. meğer tansiyonum çok yükseliyormuş. zaten çok sıkıntılı bir hamilelik geçirmiştim. neyse günlerden cuma dr kontrolune gittik. nst ye girdim tansiyonum ölçüldü. girdik dr un yanına daha ben sancım olursa ne yapalım diyorum (valizim evde hazır normal bekliyoruz) dr dedi ameliyathaneyi hazırlatıyorum. şok olduk eşimde bende. tansiyonun anormal yükseliyor (gebelik şekerimde vardı) çocuğa karnında bişey olursa hiç bişey yapamam yüksek tansiyon çok tehlikelidir dedi. tabi bende hiç düşünmedim sezeryanı kabul ettim riske atmak istemedim. bari bugün olmasın yarın olsun hazırlığım yok dedim. o gün eve gittik. tabi heyecandan korkudan uyuyana aşk olsun. sabahı sabah ettim. erkenden kalktım banyomu yaptım. valizimi kontrol ettim. yatağımı bile hazırladım :) gittik hastaneye. annem kayınvalidem herkes orada. ilk ameliyata beni aldılar. ama ameliyat önlüğünü giyipte aşağı inince bana bir haller oldu. nefes alamaz oldum. öyle bir titreme krizine girdim ki. kendime engel olamıyorum. belden anestezi yapıldı. belden aşağım uyuştu yatırdılar beni ameliyat başladı. ve daha kötü olmaya başladım. çenem bile zangor zangır oynuyor hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. dr um çok şaşırdı. bir süre sonra nefes al dedi. nefes aldım o an sanki karnıma bastırdılar ve bebeğimin ağlama sesini duydum :)) bana gösterdiler birde baktım ki minik mi minik 2,5 kg doğdu oğlum. aynen bende ilk el ve ayak parmaklarına baktım. allahıma binlerce şükürler olsun allah herkese sağlıklı çocuklar nasip etsin. sonra dr un uyutun çalışamıyorum dediğini hatırlıyorum. gözümü açtığımda yukarı odama çıkarıyorlardı. meğer oğlumuda görünce daha kötü olmuşum titreme krizim artmış. genel anestezi yapmak zorunda kalmışlar. neyse çok şükür. sağsalim çıktık ameliyattan. oğlumda küçük doğdu ama kuveze girmedi çok şükür. şimdi 11 aylık. o kadar güzel bir çocuk oldu ki (tabi her çocuk çok güzel hepsi melek) şimdi eski resimlerine bakıyorum allahım ne çirkşin bişeymiş o zamanda nazar değer diye kimseye göstermiyorduk :)))))
7
Tem
2011

09:03
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
sibel hanım bende öyle diyorum şimdi kendime gülüyorum o eski resimlerden eser yok bir afacanlar bir tatlılar ki sorma::. Birde göstermezdim kimseye soranlara da işte gelişimi her bebek gibi normal derdim ama bana göre çok zeki çok iyi gelirdi:) anne olmak böyle birşey herhalde önceden sabırsızdım birde bebekle sabrım büyüdü ona kıyamıyorum ya ... Hepimiz öyle değilmiyiz ki?
7
Tem
2011

09:09
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım nejla gedikoğlu, (İstanbul)
:-) sibel Hanım güldürdünüz beni:-)))nazar değer diye olayı çok hoştu...gerçekten ben de güzel bebek diye düşünüyordum, öyle kara kuru buruşuk değildi, pembişti..resimlere bakınca o kadar da güzel değilmiş diyor insan:-))
7
Tem
2011

10:31
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım sibel, (Gaziantep)
bir resmimiz var 1 aylıkken çekildi onu bi görseniz tam uzaylı gibi yavrum beyaz takım giydirmiştim. yatıyor yerde ama yatakta sadece kafa var beden yok gibi o derece zayıf ve çirkindi yani :) ama biz yine de kimselere göstermek istemez sürekli dua okur nazarlık falan takardık. halbuki şimdi bakıyorum da aman yarabbiim o ne öyle iyiki öyle kalmadı :))) ah ah benim pek hoş anılarım yok oğlum kolikti 6 ay bas bas bağırdı doktor doktor gezdik. 6 aydan sonra nefes almaya başladık. şimdi tadını çıkarmaya yeni yeni başlıyorum :) anne anne diye peşimde geziyor bayılıyorum. allah herkese bu duyguyu tattırsın. diş çıkarmamızda kabus gibiydi. daha yürümeye de başlamamdık teyzeleri biraz tembeliz. kucakta gezmeyi daha çok seviyoruz. tabi beni taşıyan olsa bende yürümem canıma minnet :)
7
Tem
2011

11:54
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım ceren, (Kahraman Maraş)
kızlar hikayeleriniz çok şeker.benim hamileliğim çok sıkıntılı geçmişti,6.ayın sonuna kadar kanamam vardı,hiç sebep de bulamadılar. biz 15 günde bir hastanedeydik,serum yiyip,ilaç alıp 1 gece kalıp dönüyoduk.sonra 39. haftam geldi,sezeryan kesindi,oğlum 4 kilonun üzerindeydi hem de ben bel fıtığından ameliyat olmuştum.aman bi de ne olsun,ben doktorumu beklerken gün kararlaştırmak için,doktorum şehirdışında ve ben gelemiyorum dedi.şoka girdim.ablamın doktoruna rica minnet doğum yaptırdım. çok şükür sağlıkla doğdu Atam:)
Sibel hnm gibi benim de oğlum kolikti,çok şükür 9 aylım oldu rahatladık biz de..
oğlum da bu kadar sıkıntıdan sonra geçen ay anne demeye başladı..:) gözlerim doldu,o kadar mutlu oldum ki.tabi geceleri de anneeeee gel diyerek uyandırmaya başladı beni ::::))
7
Tem
2011

12:10
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım songül, (Sivas)
benim doğum hikayemde çok hoş değil ama anlatayım
37. haftamdaydım daha yeni izne ayrılmıştım evdeydim 19 ağustostu tuvalete gittiğimde pembemsi bir akıntım olduğunu gördüm ve doktorumu aradım hemen gel kontrol ediyim dedi.doktor hemen beni ultrasona aldı ve bir önceki muayenede bebeğin kilosuna kaç demiştim dedi 2700 demişti bebek kilo vermiş 2500 görünüyor dedi o anda dünyam karardı birde alttan kontrol etmem gerek dedi kontrol ederken öyle canım yandı ki anlatamam ağlıyorum ama hıçkıra hıçkıra doğumu başlattım hemen yatırmam gerek seni dedi. eve gittik eşyaları topladık ve hastaneye gittik o günü bir çekilde atlattım 2 ağustos cuma günü renkli ultrasona aldılar beni.bende eş kireçlenmesi vardı bebek besleniyormu diye bakıcaz dediler ultrasona girdim bebeğin gelişimi 35. hafta görünüyor ve suyunda azalmış dedi ben yine ağlamaya başladım ama susamıyorum bir türlü.o gün sancılarımda başladı zaten sık sık nst ye bağlıyorlar beni en son akşam 6 gibi çok fazla suyum gelmeye başlayınca beni doğumhaneye aldılar.ben devlet hastanesinde doğum yaptım özel doktora gidiyordum ama doktorum orda çalıştığı için dogumuda orda yapmak zorunda kaldım.doğum hanede özel hasta olduğum için ayrı bir odaya aldılar beni benden başka kimse yoktu 1 cm açıklığım vardı daha birkaç saat odaya hiç uğrayan olmadı sinirden ağlıyorum sonra kontrole bir ebe geldi suratsız bişey kontrol ettirmiyorum doktorumu çağırın dedim.ebe bana ters ters baktı gitti.6 saat orda sancı çektim sonra gece 23 gibi doktorum geldi beni muayene etti bebek kakasını yapmış dedi birde ben belim ağrıyor diyince sezeryana hazırlayın dedi.saat 24 gibi beni hazırlayıp ameliyathaneye götürdüler.genel anestezi ile doğum yaptım bende çok heyecanlıydım. gece 00.05 de dünyaya geldi kızım.2200 gr olarak.ve hemen küveze almışlar ilk gün göremedim meleğimi.o kadar küçüktü ki anlatamam bu nasıl büyüyecek dedim.5 gün küvezde kaldı kakalı su yuttuğu için.birde benim rahmim tek yönlü gelişmiş bebek sıkışmış doktor daha önce fark etmemiş allahtan ki bebek doğmak istemiş sıkışmış çünkü karnımda.şimdi 11 aylık oldu.
7
Tem
2011

13:36
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
çok değişik ve ne kadar sıkıntılı olsa da bence hepsi gayet güzel ben okumaktan zevk aldım

benimle paylaşmanız ve yazmanızdan mutlu oldum
Onlar bizim herşeyimiz biz onlarla varız
7
Tem
2011

15:49
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım Neşe, (İzmir)
Ben iki bebeğimede korunurken hamile kaldım.Çok kistim olduğu için bebek yapmamı kısırlık riski olabileceği söylenmişti.Bu yüzden oğluma hamileyken tereddüt etmeden onu sabırsızlıkla beklemeye başladık.erken doğmak istedi 2 kez bu yüzden verilen ilaçlar geç doğuma neden olabiliyormuş,oğlumu 40 haftalıkken sezeryanla doğurdum,çok güzel,huzurlu bi hamileliğin ardından onu kucağıma almak tarifsizdi.Ancak oğlum 20 aylıkken memeden kestim ve bir hafta sonra adetim gecikince test yaptım ve hamile olduğumu öğrendik.2.çocuğu istemediğimize kesin karar vermiştik.Amacımız maddi manevi bütün gücümüzü oğlumuza verip onu büyütmekti.Eşimde bende bu habere çok sevinemedik açıkçası ama aldıramazdıkda.ki ben çok ısrar ettim eşime aldıralım diye.ben sinirli bi yapıya sahibim 2 küçük çocuğu sabırla ve hoşgörüyle büyütmek benim için zordu,bundan emindim.Ve bağıra çağıra bi çocuk büyütmekde beni mutsuz edicekti.inanın doğuma kadar allahım beni affetsin,karnımda ölse,düşse gibi korkunç düşünceler geliyordu aklıma.hep ağlıyordum.Yalnızım ve oğlum çok küçüktü.böyle böyle 38.hafta dr.konuşup hast. yattım beni sezeryana aldılar ve damar yolu açılıp,spinal anestezi yapıldıktan sonra tansiyonum düşmeye başladı.yaklaşık 7-8 dak. tansiyonumu normale çevirmek için uğraştılar.4-2 di tansiyonum.Damardan ilaç ilaç bi ara ölüyorum sandım ve allahım beni çocuklarıma bağışla diye içimden dua ettiğimi hatırlıyorum.Tansiyonum düzelince ameliyata geçildi ve kızımın ağlayışını duydum fakat suyun içinde boğulur gibi,ağlarken boğazındaki gırgır su seslerini duyuyordum bi koşuşturma oldu bu sefer,ben iyimi bebeğim iyimi diye bağırmaya başladım,sonra allahım bağışla beni,affet ne olur ona bişey olmasın diye dua etmeye başladım.ciğerindeki sıvıyı aspire ettiler.Ve o yapış yapış küçücük,inanılmaz çok ve siyah saçlı bebeğimi öptüm.şimdi kızım 9 aylık ilk aylardaki o çirkin bebek gitti yerine herkesin yolda dönüp bakıp sevdiği biblo gibi melek kızım geldi.eşimle çıktığımızda hayal ettiğimiz gibi 1 oğlumuz ve bir kızımız oldu.2,doğumda tüplerimi bağlattım.Allahım bize sağlık ve güç verdiği sürece onların başında olup onları sabır,hoşgörü ve edeple yetiştirmek arzusundayız.Hepimizin çocuklarına allahım sağlık ve hayırlı ömürler versin...
7
Tem
2011

17:36
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım zelal, (İstanbul)
selammm

Bende 35+6 haftalık hamileydim doktorum yurt dışına çıkmıştı.Sabah saatlerinde biraz ağrım vardı ama ben osaatte kadar hamileliğimi hep hastanelerde ağrılı ve sıkıntılı geçirmiştim oyüzden pek kulak asmadımbu ağrıya .Annem doğum öncesi kendi evini temizliyor bende yanında başlamış olduğum dantel masa örtüsünü bitirmye çalışıyordum öğlen saatlerinde gidelim hast.dedim kalkıp gittik nöbetçi dr.bebek gelmeye hazırlanıyor sakın kalkma bir hafta sabret doktorun gelsin dedi.Zaten sekiz ay kımıldamadan yatmıştım öncesinde üç düşüğüm var.Eve geldim ofluyup pofluyorum bir yandan dantel yapıyorum annemede sürekli ben fenayım deyip duruyorum kadıncağız yeter yok bişey evham yapıyorsun deyip beni geçiştiriyor artık akşam oldu ev ahalisi geldi kimse beni ciddiye almıyor evde yemek telaşı eşimi kenara çekip hadi gidelim dedim evdekilerede biz bir gidip gelicez dedik :)hastaneye gittigimde 5 cm açılmıştı önce yaşadığım tatsız olaylardan sonra cesaretim yoktu normal doğuma sezeryana aldılar herkesi aradım hastanedeyim diye millet okadar alışıkki son üç aydır hergün aha doğum sancım başladı diyordum:)) neyse fotoğrafçı filan hrerkese haber saldık gece 22:00 doğum diye ...bir aha kontrol benim ne ağrım kaldı ne bişey 6 cm olmuş apar topar kimsecikler gelmeden20:30 da doğuma girdim annem babam eşofmanlarla fırladılar hastaneye gözümü açtığımda bebek nasıl dedim 4 kilo doğmuştu bembeyaz bir oğlandı hemenn odaya getirdiler kucağıma aldım ve sadece altını değiştirmek için bıraktım.Bu arada eşim ve annem sabaha kadar şeker paketlediler başımda eee oğluş oldukça erken gelmişti:))
7
Tem
2011

20:54
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım Pınar, (İstanbul)
Çok güzel bir konu açmışsınız Esra Hanım..

Sancılarım artınca ve kanama olunca gece hastaneye gittim. Açılma olmadığını ve sancılar düzenli olarak 5 dakikada bir gelmedikçe gelmememi söylediler. O gece tüm gece sancı çektim. Bir yanda da elimde not defteri, sancının hangi saat dakika ve saniyede başladığını ve bittiğini, her sancı arası ne kadar süre geçtiğini yazıyorum. Mümkün olsa grafik falan çizerim ama zor bela anca o kadarını yapıyorum. Biraz obsesif bir yapım var, matematiği de severim, gerçi o defteri gören doktor bir anlam veremedi ama neyse konuya döneyim. Benim sancılar sıklaştı, ama hiç 5 dakikada bir olmuyor. Yalnız gayet düzenli 3 dakika 7 dakika 3 dakika 7 dakika arayla oluyor. Malum ilk doğum, nasıl bişey olduğunu bilmediğimden daha önce birkaç kere doğum başladı diye hastaneye gidip eve geri postalanmışım, bir daha kapıdan dönmemek için illa 5 dakikayı bekliyorum! Bu arada sancılar o kadar dayanılmaz bir hal aldı ki.. Sonra aslında bebeğin de ne kadar korkmuş olabileceğini düşündüm ve onu teselli etmeye başladım: "Canım yavrum, yanındayım, birazdan seni kucağıma alacağım, hiç korkma, ben sana yardım edeceğim, çok kolay olacak.." (Sanırım o an gerçekten anne oldum) Bebek anladı mı bilmiyorum ama bebeği düşününce ben ağrıları daha az hissetmeye başladım. Yine de bu 5 dakikanın hiç gelmeyeceğini anlayınca hastaneye gittik. Hastanede 5 cm açılma olduğunu söylediler. O ara verdikleri serumun içinde suni sancı olduğunu sonradan öğrendim. Hastaneye gittikten 2 saat sonra bebeğim kucağımdaydı.. "Aman Tanrım, yeni doğan bebekler çok çirkin olur ama bu bebek nedense çok güzel!" diye düşündüm. Sonra "2. doğum sezaryen olacak.." dedim. Sonra da doktora, "Doktor Hanım, dikişlerimi güzel yapın lütfen" dedim. Sanırım bu yüzden epey uzun sürdü.. (Belki de çok kestiklerindendir, çünkü 10 gün oturamadım!)

Bu doğum hikayesi en güzel anım değil ama "anı" deyince ilk aklıma gelen. Sanırım doğum işi benim için biraz travmatik oldu.. İleride güzel şeyler yazmak dileğiyle..
8
Tem
2011

11:06
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
teşekkür ederim pınar hanım
hem meraktan
hemde biraz da olsa mutlu anlarımızı hatırlamak adına pınar hanım
Aslında ne olursa olsun ne yaşamış ne çekmiş olursak olalım biz fark edemesek de huzurlu ve mutlu olduğumuz anlar çok az ve kısa sürsede yaşanmaya değer ben bunu fark ettim bu yüzden bu konuyu açtım katılım için çok sevindim
Hayırlı günler
8
Tem
2011

11:08
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
bu arada sadece doğum anı olması şart değil annelikle mutlu olduğumuz herhangi bir anda da olabilir pınar hanım
sadece mutlu anılarımızı anmak ve hayat hep ters gitmiyor demek adına :)
9
Tem
2011

00:05
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım şerife, (İzmir)
benim gibi doğuma giden kaç kişivardır acaba????
:)))
ben metroyla gittim doğuma. bana ençokta bu komik geliyor.
11
Tem
2011

08:33
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
şerife hanım bende metroyla gittim ama doğuma gittimi bilmiyordum :?
13
Tem
2011

00:29
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım şerife, (İzmir)
yaa işin daha komiği kontrol olmasa hastanaye gitmeyecektim.
nerdeyse doğuracakmışım haberim yok :))
13
Tem
2011

00:47
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım şerife, (İzmir)
bukonuda yalnız değilmişim demek. sevindim
15
Tem
2011

15:11
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım esra, (Ankara)
hanımlar tatile çıkıyorum bebekle ilgili tüm gerekenleri...aldım mayomuzu da aldık... Ya ne tuhaf bir duygu bir tatlılar çıplakken içim eriyor vallahi
Darısı tatil özlemi çekenlerin başına hanımlar
15
Tem
2011

15:12
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım Pınar, (İstanbul)
güzel anılar depolarsınız inşallah.. darısı başımıza..
26
Tem
2011

11:07
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım ceren, (Kahraman Maraş)
herkese merhaba,dün tatilden döndük.oğlum 9,5 aylık oldu,1 haftalık tatile gittik.gerçekten çok farklı ve güzel bir tatil oldu.neyse ki babaannemiz bizimle geldi de, biz biraz daha rahat olduk.uyurken falan oğlumla kaldı,biz de eşimle gezebildik.
gelelim birçok tatil anımızdan birine:)oğlum sabahları 6 gibi kalktıktan sonra 8 gibi tekrar uyur ama titilde uyku düzeni değişti tabi.kalktıktan sonra uyumadı ve biz denize girdik.dalga vardı biraz da.oğlum önce dalgadan korktu biraz ama sonra kendini resmen teslim etti:)simitinin içinde(bacaklarını sokabildiğimiz ,rahat bi simiti vardı)kafasını öne yasladı,kolları sarkıttı denize,ve gözler gitti,biz ne olduğunu anlamadan uyumaya başladı..:)inanamdık tabi,hele ki oğlumla gece uykusu savaşları verdiğimiz zamanada..o kadar tatlı görünüyodu ki,resim de çektim bol bol,söyley,nce kimse inanmamıştı,denizde uyuyan bebek olur mu diye..
26
Tem
2011

14:38
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım Pınar, (İstanbul)
canıııım, ne tatlı olmuştur orda uyurken...
26
Tem
2011

23:26
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım başak, (İstanbul)
hanımlar doğum hikayelerinizi okurken gözlerim doldu.bebeğim 22 kasımda geldi herşeyden habersiz ben 38.haftanın içindeyim ya 21 kasım gecesi eşimle konuşuyorum."hayatım galiba ben doğuramıcam.lütfen sezeryan olsun"diye.eşimde hayatım ben sana kıyamam zaten normal doğurursan canın çok acır diyor.Neyse 22 kasım öğlen ikide randevumuz var bebeğin rutin kontrolü.ben saat birde kalktım eşimle hastaneye gittik.kontrolden sonra saat üçte her kontrolde olduğu gibi nst ye çıktık.aletı bagladılar 10 dk sonra doktorum odaya geldı."sancın var mı*"dedi.ben "yoo" dedim.Hemen muayene etmek istedi bi baktı ki rahim 3 cm acık.megerse nstde sancılar gorunuyomus.doğuruyosun dedıgınde sok oldum.esıme yatıs ıslemı yapılsın dedı.elimiz ayagımıza dolastı tabı.herkes seferber oldu annemle babam canta getırmeye gıttıler.esım ıslemlerle ugrasıyo.ben ustumu gıyındım odadakı sandalyeye oturup kaldım.hıc bısey hıssetmmıyorum.kalakaldım.sonra esım geldı.o arada asıstan doktor soru soruyo.esıme akrabalık varmı dıye sordu.heyecandan saskın esım "ben esıyım" dedı.herkes cok guldu tabı.aksam yedıye kadar doğru duzgun hıc bırsey hıssetmedım.doktorun muayenelerı harıc tabı.en son suyum gelmedıgı ıcın keseyı patlatmak zorunda kaldı.hıc anlamadıgım sancılar bır anda bır dk arayla gelmeye basladılar.21:30 da dogumhaneye gırdık.21:45 de canım kızım normal dogumla dunyaya geldı.o kadar beyazdı ki albino zannettim:)dıkısler atılırken bebegı cıkardılar dısarıda esım babam annem gorumcem fılan hepsı aglıyomus.kısacası 10 aralıkta beklenen bebek 22 kasımda bıze surprız yaptı.
27
Tem
2011

00:35
anneler en güzel ve hatırlanmaya değer anılarımızı paylaşalım Naz, (Tanımsız)
arkadaslar cok duygulandim ve kendi dogumum aklima geldi:) bi gece sirtimdan gelen bi sanci ile uyandim, bu da ne dedim, acaba geliyormu benim cadi kizim sonunda dedim, cünkünm 40. haftamizi bitirmistik, ama daha gelmeye niyeti yoktu. saat tutmaya basladim, ben almanya da dogurdugum icin ebem bana öyle ögretmisti, hastaneye gelmeden önce saat tut demisti, eger ki her 8 dk da bi gelirse sanci, hemen hastaneye gel demisti, her neyse gece o sanciyla uyaninca saat tuttum 15 dk da bi geliyordu, uyuyamadim, ne yapim ne yapim derken, kalktim kendime kasarli bi tost yaptim ve yedim gecenin bi yarisi:), sabaha kadar uyumadim, sürekli saat tutup durdum, sonra hastaneyi aradim ve sancilarimin basladigini söyledim, gel bi bakalim dediler,ama önce bi küveti doldur ve icine gir, eger suyun icinde de sancin var ise, bu sancilar gercek oldugunu anlariz dediler, küveti doldurdum ve girdim, sancilarim gercekti, sonra hastaneye gittim, daha acilma cok az denildi, ister burda yat, istewr evine git dediler, ben evime gitmeyi tercih ettim, ertesi gün, sancilarim her 10 dk 12 dk 9 dk bi gelmeye basladi, yani düensizdi, o günümde öyle gecti, tabi uykusuz ve halsiz, uyuyuyamiyordum cünkü, 3.gün sancilarim daha düzenli gelmeye basladi, her 6 dk bi geliyordu, hastane yakin oldugu icin evde beklemeyi tercih etmistim, fakat artik hastaneye gitmenin zamani geldigini düsünüyordum, annemim dogumda yanimda olmasini istedim. hastanede kontrol ettiler acilma 3 cm olmus dediler, sen oda na gec ve 2 saat sonra gel dediler, daha doguma var denildi, biraz da yemek ye dediler. ben odama gectim yemegim geldi, ama bana bisey oldu orda, yerimde duramiyordum, her 30 saniyede bi sanci basladi ve sanci rahat 10 sn sürüyordu, anne kalk, bu cadi gelecek artik dedim;) dogumhaneye gittim, beni gördüler sasirdilar, daha senin doguma zamanin var dediler, ctg ye bagladilar, ama ben yerimde yatamiyorum. sonra ebem küveti doldurmus dogumhanede, icine gir biraz rahatlarsin dedi, ben icine girdim ama ne rahatlamasi dayanamiyorum... anneme sürekli " anne beni sezeryana alin" diye bagirdigimi hatirliyorum, zavalli kadina ne eziyet cektirdim, o güzel anam da, kizim bak ben seni sezeryanla dogurdum, hala yere egilirken karnim aciyor, sen normal yap diye bana yalvarislarini hic unutmuyorum..annemin degerini anne olunca daha iyi anladigimi fark ettim, onlar bizim icin ne acilar cekmisler, bizi nasil büyütmüsler.. ondan sonra ebem odaya girdi ve elinde bir önlük vardi, bunu giy dedi, ne oluyoruz dedim, hani doguma daha vardi dedim?! kendisi sadece gülümsedi ve " dogum basladi güzelim" dedi:))) gercekten güleyim mi aglayim mi bilemedim, ama sonunda aglamayi tercih ettim, anne ben dogurmicam, anne cok aciyor, anne ben dayanamicam, anne sezeryan istiyorum, anne belime masaj yap, anne elimi tut... annem olmasaydi ben kizimi hayatta doguramazdim.. ebem sagolsun bir sürü dogum yöntemi denedi benimle, bi yatirdi bi kaldirdi, bi kafasdi tam cikiyor derken benim kasilmamdan dolayi bebisim geri icime kaciyormus, öyle söylüyordu ebem, ama en sonunda kizim artik dogurman gerekiyor, bak böyle yapiyorsun, bebegin panik oluyor icinde, kalp etislari bi cikiyor bi iniyor, dogur artik nefes al nefes ver derken 3 saat cabayla kizim dogdu:))) inanilmaz birsey di, sancilarim nereye kayboldu??? bitti, sanci felan yok tu, kizimin agladigini duydum, dogdu sonunda dedim, kucagima aldim, sustu ve gözlerimin icine bakiyordu, sadece beni izliyordu, baska birsey yapmiyordu, susmus gözümün icine bakiyordu, inailmaz bi duygu, Allah herkese nasip netsin insallah, iste benim kizim da böyle dünya ya geldi ve iyiki de gelmis Allah`ima sükürler olsun...
Üye Ol

Ziyaretçilerimiz

www.pediatriportali.com sitesinin web hosting hizmeti natro - izgi Bilgisayar Sistemleri Ltd. tarafından sağlanmaktadır.
ocuk Doktoru - ocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı - Pediatri Uzmanı - ocuk sağlığı sitesi - ocuk doktorları - Pediatri - Pediatrist - Bebek