Forum Pediatri

5
Ara
2009

02:04
DOGUM SONRASI DEPRESYON basak, (Amerika Birleşik Devletleri)
MERHABA ARKADASLAR
benim 7 haftalik bi oglum var ama her ne kadar engel olmaya calissamda psikolojimi duzeltemiyorum. sebepsiz yere aglamalar, surekli bi bitkinlik yorgunluk hali, bazen bebek agladiginda ve ben onu susturamadigimda kendimi cok yetersiz ve caresiz hissediyorum. bu duygulari yasayan arkadaslar varsa lutfen cevap yazsinlar. ilac kullanip kullanmamak konusunda kararsizim ama bebegime de en iyi sekilde bakmak istiyorum nasil atlatabilirim bu donemi. yardimlariniz icin tesekkurler
5
Ara
2009

15:17
DOGUM SONRASI DEPRESYON fatma, (Adana)
aynı duyguları bende yaşadım.ben bu konuda ilaç kullanmanız taraftarı değilim.birde bebek emziriyorsunuz kullandığınız ilaçlara dikkat etmelisiniz.başak hanım bu konuda eşinizden destek alın.ben öyle yapıyordum.15 aylık bir kızım var.eşim bana her konuda destek oluyor.insan anne olduktan sonra pek duygusallaşıyor.göz yaşlarını tutamadığı anlar oluyor.bu dönemi atlatmak için bebeğinize bir bakın.artık size bakıp ne tatlı gülümsüyordur.başak hanım bu bir mucize.inanılmaz bir olay bence.düşünün birkez siz o günahsız, minicik meleğe sahipsiniz.bu size allahın bir lutfu.o size emanet edilmişse emin olun bebeğinize tek başınıza bile yetersiniz.değilki eşiniz var.tek değil iki kişisiniz ve hatta artık üç.bebeğinize bir bakın.onunla mutlu anlar yaşayın.onu sevin,onunla konuşun, şarkılar söyleyin, masal anlatın, hikayeler okuyun,ona kendinizi anlatın.bebeğinizle yaşayın başak hanım.ondan iyi ilaç olmaz.kızım benim dünyam herşeyim.ondan ayrı yaptığım hiçbirşey beni mutlu etmiyor.
5
Ara
2009

15:25
DOGUM SONRASI DEPRESYON yeliz, (İstanbul)
Basak hanim merhaba, yazinizi okudugumda 22 ay oncesine gittim. Ben de ayni sizin gibiydim, bebegimle beraber oturur aglardim. Biz de yurtdisinda yasiyoruz, esimden baska kimse de yoktu yanimda, cok kez aglama ve caresizlik krizine girip esimi gunun ortasinda isten eve getirmisimdir. Ben cozumu soyle bulmustum o zamanlar, hala da benzer duygulari yasadigimda ayni seyi yaparim; yaz, kis farketmeden bebegimi giydirip hemen yuruyuse, parka veya alisverise giderim. Temiz hava, etrafa bakmak, birkac parca birsey almak inanin insani cok rahatlatiyor. Ben ilac kullanmadan (cook sikildigimda oglumun doktorunun tavsiye ettigi homeopathic bir ilac vardi, arada onu alirdim) o donemi atlattim. Zannetmeyin ki yalnizsiniz, hemen hemen tum arkadaslarim, kuzenlerim (ozellikle yalniz ve yutdisinda yasayanlar) bu ve benzer sikintilari yasadi. Umarim en kisa zamanda neseli, mutlu, huzurlu gunlere tekrar donersiniz. Xmas ortami, renkli vitrinler, hareketli magzalar, marketler ve de tatil size yardimci olur insallah. Sevgiler...
5
Ara
2009

18:17
DOGUM SONRASI DEPRESYON basak, (Amerika Birleşik Devletleri)
tesekkur ederim fatma hanim, yeliz hanim benimle duygularinizi paylastiginiz icin.ben daha yolun cok basindayim yurdumdan sevdiklerimden uzak olmaninda etkisi var.bi de bebegimin dogumu da kolay olmadi. normal doguma gittim son anda kordon dolandi kalp atislari dustu bebegin kaybetmek uzeeyken acil sezeryana aldilar epidural bile veremeden uyusturamadan kesip aldilar oglumu icimden. simdi ise bu travmanin da etkisi var bu depresif halimde. asamiyorum onu neredeyse kaybedecek oldugum fikrini!!!ona surekli bisey olacakmis gibi geliyor,bisey olacak ve ben caresiz kalicam! ya da yeterince iyi bi anne olamicam ona yeterli bakimi saglayamicam gibi dusunuyorum.bu da beni strese sokuyo asiri bitkin ve yorgun hissediyorum kendimi. bebek de bu ruh halimin farkinda huzursuzlandigi zaman sakinlesmiyo benim kucagimdayken. boyle olunca da diyorum ki kendi kendime ben beceremiyorum anneligi bebekte istemiyo beni annesi olarak gormuyo.o kadar bi kisir donguye soktum ki kendimi cikamiyorum. halbuki cok mutlu olmam lazim havalara ucmam lazim ama oyle degil. bi de ayagimda sallayarak uyutmaya alistirdim istemeyerek de olsa, bebegi ya kucagimda sakinlestirmeye calisiyorum ya ayagimda uyutmaya, baska hicbir hayatim kalmadi. bazen sicak basiyo bunaliyorum kalp atislarim hizlaniyo birakip gitmek istiyorum. sonra kendimden utaniyorum ama elimde olsa boyle hissetmezdim yani kim isterki degil mi?
5
Ara
2009

21:27
DOGUM SONRASI DEPRESYON ZEYNEP, (Yalova)
başak hanım oğlum 9 aylık ben hala yaşıyorum bunları.sabırlı bir yapım yok malesef çok çabuk sinirleniyorum ve daha minnacık bebeğime bağırıyorum.sonra o içli içli ağlayıncada kendime kızıyorum.çok kez geceleri doğurmasaydım diye lanetler ettim kendime ama sonra hep tövbe ettim.bende iyi bir anne olamadığımı düşündüm hep çünkü çalışıyordum, onu annesinden mahrum bırakıyordum, ona yeterince vakit ayıramıyordum.başak hanım şimdi herşey çok yeni yavaş yavaş düzelecek inşallah.siz sabredin,sabır dileyin.allah hepimizin yardımcısı olur.
5
Ara
2009

23:49
DOGUM SONRASI DEPRESYON basak, (Amerika Birleşik Devletleri)
insallah duzelecek hersey betul hanim
bebegime her baktigimda dua ediyorum Allah bana yardim etsin merhamet etsin de su bebegin hakkini vereyim diye. Allahinda gucune gidecek diye korkuyorum ben istedim O verdi simdi sikayet ediyorum. Allah gostermesin ya bi saglik sorunu filan olursa ya Allah bna bu gunlerimi aratirsa diye. dedim ya kendi yarattigim kisirdongunun icinde debelenip duruyorum...
6
Ara
2009

15:51
DOGUM SONRASI DEPRESYON yeliz, (İstanbul)
Basak Hanim yazinizi gozumden yaslar akarak okudum ama inanin hersey zamanla duzeliyor, geriye donup baktiginizda bu yasadiklarinizi tebessumle karsilayacaksiniz. Benim oglum da 6 hafta erken dogdu, kontrole diye gittim hastaneye, ayni gun sezeryanla aldilar oglumu, 1500 gr.di, 1 ay yogun bakimda kuvezde kaldi, meme ememedi, 7 ay sut sagdim. 2 aylikken kasik fitigi ameliyati oldu, 3 aylikken esimin yorgunluk ve stresten bagirsaklari dugumlendi, 1 hafta hastanede kaldi, ben hergun oglumu alir, ziyarete giderdim, 5 aylikken egzama (atopik dermatis) basladi, verilen kremler fayda etmeyince kapsamli alerji testi icin 4 gun hastanede yatti. Bunlari yasarken hep yalnizdim, hep cabuk gecsin bu kotu gunler diye allaha dua ettim, oglumla konustum, esimle dertlestim, telefonda, skypeda turkiyedeki yakinlarimla, arkadaslarimla konustum. Sakin kendinizi iyice yalnizliga suruklemeyin, eminim amerikada da anne-bebek oyun, spor gruplari vardir, onlara katilin, goreceksiniz sizin durumunuzda olan coook anne var. Hic birseye konsantre olamiyor, bu ruh halinden de kendi kendinize kurtulamiyorsaniz Psikolog veya Psikiyatristten yardim alin. Bir de sunu unutmayin, cogu anne dile getirmese de sizin yasadiklarinizi veya benzerlerini yasiyor ama hersey unutulup, ikinci, ucuncu cocuklar bile isteniyor zamanla:)))
6
Ara
2009

18:09
DOGUM SONRASI DEPRESYON basak, (Amerika Birleşik Devletleri)
Allah yardimciniz olsun yeliz hanim
hic kolay seyler yasamamissiniz. diyorum ya Allah bana bu gunlerimi aratmasin diye. aslinda sikayet edecek biseyi yok oglumun cok sukur herseyi yerli yerinde tek yapmam gereken sukretmek aslinda. zaten beni de bu mahvediyo. sukretmem gerekirken hic yapmasamiydim diyorum. ama doktorum dogum sonrasi trvmanin etkili oldugunu soyledi bu ruh halimde. canli canli kesilmek hic de kolay atlatilacak bisey degil aslinda cigliklarim hala kulaklarimda. bebegimi cikardiklarini yakinda bi kuveze koydularini herseyi bire bir hatirliyorum. uyusuk bile degildim. sizinde dedigginiz gibi gececek bu gunler. oyle yada boyle buyuyorlar bi sekilde herseyi mukemmel yapamayiz. mutlaka yanlislarimiz hatalarimiz eksiklerimiz olacak. bu bizi kotu anneler yapmaz. artik endiselenmeyi bi kenara birakmam lazim bebegimde biraz oyun zamanina gelince unutulur gider bunlar diye dusunuyorum. tek ihtiyacim olan biraz daha sabir. bi de Allah tan merhamet...
umarim sizin icin de hersey yolundadir su anda bi probleminiz yoktur.
??????????
7
Ara
2009

01:10
DOGUM SONRASI DEPRESYON yeliz, (İstanbul)
Tesekkurler Basak Hanim, oglum tam 22 aylik, inanin 1,5-2 aydir eski, normal hayatima dondum diyebilirim.(yine de tabiki TAM degil:))Bana hep 6 aylik olsun rahat edeceksin, 1 yasina gelsin sikintin azalacak, yurusun, konussun her derdin bitecek dendi ama ne yazik ki oyle olmuyor. Onlar buyudukce dertleri, sikintilari da buyuyor ve cesitleniyor ama sanirim biz daha tecrubeleniyoruz, neyi nasil yapmamiz gerektigini daha iyi biliyoruz, o ilk aylarin saskinligi, soku olmuyor, dolayisiyla daha kolay ve olgunlukla karsiliyoruz zorluklari. Yasadiginiz dogum oyle hafife alinacak birsey degil, hani ne kadar depresyona girseniz hakkiniz diyecegim geliyor ama bebeginiz icin bu luxe cok da sahip olmadiginizi dusunuyorum. Bilmiyorum bebekten once calisiyor muydunuz ama ise donmek, baska seylerle kafanizin mesgul olmasi da onumuzdeki donemde sizi rahatlatacaktir. Haa o zaman da akliniz evde, bakicida, ya da kreste kalacak, yani anlayacaginiz "annelik" yoluna girildiginde donusu olmuyor, oyle ya da boyle endise, korku, sucluluk duygusu, yetersizlik hisleri pesinizi birakmiyor:))) Allah hepimizin yardimcisi olsun ve cocuklarimiza ve bize saglik versin...
Üye Ol

Ziyaretçilerimiz

www.pediatriportali.com sitesinin web hosting hizmeti natro - izgi Bilgisayar Sistemleri Ltd. tarafından sağlanmaktadır.
ocuk Doktoru - ocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı - Pediatri Uzmanı - ocuk sağlığı sitesi - ocuk doktorları - Pediatri - Pediatrist - Bebek