Forum Pediatri

18
Mar
2010

23:10
çalışan anneler Rukiye, (İstanbul)
nasılsınız sevgili anneler;
hiçbirşeyi tam yapamıyor gibiyim, kendimi yarım anne , yarım ev hanımı, yarım çalışan gibi hissediyorum... hiçbir rolüm beni tam tatmin etmiyor, hep eksiğim sanki... bir de arkadaşlarla konuşunca hepten kötü oluyorum sanki onlar süper kadın ben eziğim... galiba ben çok beceriksizim...
bana arkadaş olacak benim gibi hisseden var mı? yoksa bir ben miyim?
19
Mar
2010

08:47
çalışan anneler Fatma, (Artvin)
sevgili Rukiye Hanım,

Ben de çalışan bir anneyim. üstelik 3 çocuğum var. büyük kızım 6 yaşında. küçükler 1.5 yaşında ikiz. sizi çok iyi anlıyorum. ben 2 haftada 1 gün tatil yapan ve sabah 6.30 da işbaşı yapan bir anneydim şimdi Devlet Memuru oldum. ben de bazen "çalışmakla çocuklarıma iyilik mi yoksa kötülük mü yapıyorum" diye düşünüyordum. "çocuklarım yetim gibi" diyordum. Ama onlar büyüdükçe ihtiyaçları da artıyor ve çalışmak zorundayız. kendinizi yağım hissetmeyin. aksine hem iş, hem ev hanımı, hem eş hem de anne, ayrıca arkadaş olmayı başarabilen nadir insanlardansınız. çocuğunuzla az vakit geçiriyor olabilirsiniz ama önemli olan o vaktin niteliği, onu sevdiğinizi hissediyorsa sorun yok diye düşünüyorum. siz ne kadar mutlu olursanız çocuğunuz da o kadar mutlu olur. kendinize iyi bakın. bebeğinizi öpüyorum.
19
Mar
2010

09:51
çalışan anneler LEMAN, (Konya)
MRB RUKİYE HANIM BENİMDE 18 AYLIK OĞLUM VAR ÇALIŞAN BİR ANNEYİM VE HEP VİCDAN AZABI ÇEKİYORUM.İŞİ BIRAKMAK İSTİYORUM VE HEP BEBEĞİMİN GELECEĞİNİ DÜŞÜNEREK VAZGEÇİYORUM.BENCE BİZ ÇALIŞAN ANNELER ROLÜN EN BÜYÜĞÜNÜ ÜSTLENMİŞ VE BAŞARMIŞ İNSANLARIZ Kİ, BENCE NE MUTLU BİZE ...SİZ İÇİNİZİ HER ZAMAN FERAH TUTUN VE ÜZÜLMEYİN HER ZAMAN ONA(ONLARA) EN GÜZEL GELECEK SAĞLAYABİLECEĞİNİZİ DÜŞÜNÜN SLMLARRR
21
Ara
2010

17:12
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Merhabalar, benim de oğlum 14 aylık ve ben de çalışan bir anneyim.
Sizin paylaştıklarınıza tamamen katılıyorum. Ben de her sabah oğlum mışıl mışıl uyuyorken onu bırakıp işe gidiyorum. Her sabah işi bırakmaya karar veriyorum her öğle arasında oğlum için çalışmam gerektiğinin sonucuna varıyorum. Ancak yine de sürekli olarak içimde bir suşluluk duygusu hissediyorum. Acaba çalışarak oğluma iyilik mi yapıyorum yoksa kötülük mü?
Ancak onun geleceği açısından ve iyi bir örnek olabilmek açısından sanırım çalışmak en doğrusu
21
Ara
2010

17:48
çalışan anneler pınar, (Bursa)
slm.ben de öğretmenim.kızım doğduğunda doğum izninden sonra 7 ay ücretsiz izin aldım.13 aylık olna kadar kendim baktım.öğretmenim sağolsun proğramımı ayarladılar iki buçuk gün okula gidiyorum.buna rağmen çok üzülüyorum.okuldada çok huzursuz oluyorum.kızımı evde bırakıp gitmek üzüyor beni.biliyorum bana çok ihtiyacı var.bebeğe en iyi annesi bakar,onun dilinden en iyi annesi anlar ama çalışyoruz işte...
23
Ara
2010

08:40
çalışan anneler ÇİĞDEM, (İstanbul)
Rukiye hanım merhaba,
bende çalışan bir anne olarak buradaki yazılan yazılara katılıyorum evet hepimiz çoğu zaman vicdan azabı duyuyoruz ve yetememek korkusu yaşıyoruz ama aslında çok iyide başarıyoruz en azından kendimizi bu şekilde motive edersek herşey daha kolay oluyor. bende kızım 5,5 aylıktı işe geri döndüm ilk zamanlar çok kötü oldum ama etrafıma baktığımda yalnız olmadığımı gördüm yani çalışan anne birtek ben değildim burada yorum yapan anneler az olsada aslında çalışan anne sayısı daha fazla, bence çalışmak hiç sorun değil önemli olan bunu en iyi bir şekilde idare etmek hergün evde olup kızımla hiçbirşey yaşamamaktansa çalışıpta hafta sonları kızımla geçirdiğim kaliteli bir günü ben tercih ederim. içinizi ferah tutun iyi yönlerini düşünün inanın bana yavrunuz büyüdüğünde size hak verecek ve destekleyecek o yüzden kendinizi boşuna üzüp yıpratmayın yavrunuzun dimdik kararlı çalışkan bir anneye ihtiyacı var unutmayın.. sevgilerimle
23
Ara
2010

08:47
çalışan anneler zelal, (İstanbul)
Merhabalar
bende çalışan bir anneyim oğlum 14 aylık ve sabahları onu bırakmak hergeçen gün daha çok zorlaşıyor.4 aylıktı işe başladığımda ama şimdi beni göndermemek için elinden geleni yapıyor bende her sabah acaba işimi bıraksam diye düşünüyorum ama sonra çalışmanın bugünün şartlarında zorunluluk olduğuna karar veriyorum.
4
Oca
2011

14:02
çalışan anneler nevin, (Isparta)
ya bende çalışıyorum :( babamızda askere gitti.oğlumla kalakaldım.anneanne ve dede geldiler başımıza çok iyiyiz şuanda ama 2 ay sonra gidicekler.(anne-bakıcı-babanne-anenne) derken çocuğum hayata yenik başlamış gibi oldu yavrucağızım.çok üzülüyorum ya.2yaşında minicik bi kuzu o daha.kreşemi versem tekrar bakıcımı tutsam bilemedim off yaa.
4
Oca
2011

14:36
çalışan anneler SAADET, (İstanbul)
ben de bakıcı mı kreş mi diye düşünüp bir türlü karar veremeyenlerdenim.
4
Oca
2011

15:22
çalışan anneler zelal, (İstanbul)
Arkadaşlar çok zor bir karar ama ben heralde kreşi tercih ederdim.çünkü en azından çocuk ve bakıcı başbaşa değil birkaç eğitmen ve bakıcı var sanki biri sorumsuz olsa birinden biri daha duyarlıdır kreşte,hani hep endişe ederizya çocuğa nasıl davranılıyor diye oyüzden tercih ederim, sonra diğer çocuklarla paylaşımı söz konusu yalnız değil malum şimdi bütün çocuklar apartmanda büyüyor ve bir çoğunun arkadaşı yok..
Yinede çok zor bir karar Allah kolaylık versin
4
Oca
2011

17:44
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Merhabalar,
daha önceden de yazmıştım ben de çalışan bir anneyim... Sizlerin kreş mi bakıcı mı sorusuna bir yorumum olacak. Kendimden örnek vermem gerekirse... Ben Almanya'da doğdum ve annem de çalıştığı için orada 6 aylıkken kreşe vermiş beni ve ablamı ... yani dediğiniz gibi bakıcıdan ziyade kreş çok daha mantıklı. Tabii ki bana göre 6 aylık bir bebeği kreşe vermek ne kadar doğru tartışılır ama bence bakıcıdan çok daha güvenilir. Kötü muamele ihtimali bakıcıyla kıyaslandığında çok daha düşük. Allah göstermesin ama bakıcıların nasıl bebek baktıklarını haberlerde ara ara görüyoruz...
6 aylıktan itibaren de okul yaşıma kadar kreşteydim. İnanın çocukların yaşıtlarıyla birlikte vakit geçirmesi çok daha mantıklı.
Benim oğlum şu an 14 ayını bitirdi ben de 18 aylıktan itibaren kreş düşünüyorum...
5
Oca
2011

10:44
çalışan anneler ayşe GÜL, (Edirne)
merhaba bende 2 çocuk annesiyim ve arka arkaya doğum yaptım ve iş şartlarım çok uygun 3,5 ta evdeyim ve sırf çocuklarla daha fazla vakit geçirmek için sabah çok erken kalkıp yemek bile yapıyorum ki akşam üstü sadece çocuklarla oyun oynayayım ama yetmiyoooor ben bankacı annelere yada özel sektörde çalışan annelere sesleniyorum çocuklarınıza nası vakit ayırıyorsunuz
5
Oca
2011

12:22
çalışan anneler derya, (İstanbul)
merhaba benim kızımda 3 ocakta 2 yaşına girdi.
17 aylıktan beri krese gidiyor. önce yarım gün başladı. 12,30da annem aldı kreşten akşam 6 civarı ben geldim eve vs...
bir baktımki çocuğun tavırları huyu vs değişti.
çünkü teyzesi , amcası, ananesi herkes yemekte ve onun üzerinde her akşam ilgi şımarmaya başladı. babasını ve beni takmaz oldu. ağlayarak onlara kaçıyordu.
şimdi tam gün gidiyor kreşe akşam 5,30 da alıyorum eve gidiyoruz yemek yapıyoruz oyun oynuyoruz ...inanılmaz değişti huyu ...
7
Oca
2011

13:32
çalışan anneler pınar, (Bursa)
slm.arkadaşlar.kızımı bakıcıya bırakacağım.eve kamera koymayı düşünüyorum.kamera kullanan var mı?nerden aldınız?tavsiye edebileceğiniz marka,özellikler,model vs. var mı?yardımcı olursanız sevinirim...
7
Oca
2011

13:59
çalışan anneler canan, (Malatya)
affet beni canım meleğim.sabahları sen sıcak yatağında mışıl mışıl uyurken seni apartopar uyandırıp birtaraftan bişeyleri ağzına sokmaya çalışırken diğer taraftan hava soğuk olduğu için kat kat giydirmye çalışıp şaşkın gözlerle etrafa bakarken seni oto koltuğuna bağlamaya çalışıyorum yaklaşık 9 saat görüşemeyecez çünki bana en çok ihtiyacın olduğu o saatlerde ben sırf maddiyat ve egolarımı tatmin etmek adına işyerinde olacağım.akşam buluşacaz seninle sen tak başına oyunlar oynayacan yeni şeyler öğrenecen ben senin yorulduğun gün sonunda anca olabilecem yanında ikimzde yorgun tekrar düşecez yollara...işte evimizdeyiz senimi doyursam babanımı doyursam,etrafım toplasam yarın hepimizin giyeceklerinimi hazırlasam yoksa aç kalsakta senle oyunlarmı oynasam yada okadar yorulmuşum ki uykum geliyor uyumam lazım senide zorla uyutmayamı çalışsam...ben seni uykuda bile sevemiyorum buna zamanın kalmıyo meleğim sen benim taze fidanımsın seni kurutuyormu bu yorgun çınar affet beni fidanım affffet.
7
Oca
2011

15:28
çalışan anneler özden, (Karabük)
MERHABA CANAN HANIM.AYYY ÇOK DUYGULANDIM.ÇOK İÇTEN BİR YAKARIŞ BU.BENDE ÇALIŞAN BİR ANNEYİM.OĞLUM 8 AYLIK.ANNEM BAKIYOR.İÇİM BİRAZ OLSUN RAHAT AMA BEDEDE VİCDAN AZABI OLUYOR.ÇÜNKÜ YORGUNLUKLA ONUNLA İLGİLENMEK ZOR OLUYOR.ONA SEVGİMİ NE KADAR VEREBİLİYORUM BİLMİYORUM.BÜYÜDÜKÇE DEVAM EDECEK SANIRIM BU DURUM.ÇOK ZOR YAAA.ÇALIŞMAK...BANA KALSA ONUNLA VAKİT GEÇİRMEYİ TERCİH EDERİM AMA MECBURUM...
7
Oca
2011

15:47
çalışan anneler seher, (Isparta)
Canan kutlu yazın benide çok duygulandırdı.Bende çalışan bir anneyim oğlum 18 aylık.Annem bakıyor.Ama sabahları evden çıkmak tam bir işkence oluyor.Ağlayarak kapıda kalmasına içim dayanmıyor ama malesef çalışmak zorundayım.Akşam olduğunda pencerelerde yolumu gözlüyormuş.Keşke maddi imkanlar el versede çocuklarımızla beraber evde olsak.Her daim anne sıcaklığını sevgisini verebilsek...
7
Oca
2011

16:45
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Canan Hanım yazdıklarınız %100 beni anlatıyor gibi tamamen katılıyorum size. Eminim her çalışan anne de maalesef bu duygular içersindedir. Ben de her sabah "bugün işi bırakacağım" diye evden çıkıyorum ama işe gelince bunun maalesef mümkün olmayacığının farkına varıyorum..
Benim de oğlum 14 aylık...
7
Oca
2011

16:47
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Her yerde profesörler doçentler v.s. v.s. bağırıyor "Çocuğunuzu en az bir yıl emzirin"... "Çocuğunuza 3 yaşına kadar siz bakın"...
Peki soruyorum? Doğumdan sonra vermiş olduğunuz 2 aylık izinle hangi birini yapacağız? Tamam 2 ay sonra 6 ay ücretsiz iznimiz var... Hadi onu da kullandık diyelim yıllık izinlerimizi ekledik v.s. Çocuk yine bir yaşını doldurmamış oluyor!!!
Bu nasıl bir yasal düzenlemedir benim aklım almıyor???
7
Oca
2011

17:25
çalışan anneler neslihan, (Adana)
6 ay ücretsiz izin hakkı biz bunu özel sektörde kullansak büyük ihitmalle işten atılırız zaten.Kurallar bizden yana değil hep işverenden yana.Bende 18 aylık bir kız bebek annesiyim.Çok zor zamanlar geçirdim.Hem çalışmak hem anne olmak çok zor.O benim herşeyim belki yanında olamıyorum yeteri kadar ama ona iyi bir gelecek hazırlıyorum.Şimdi düşündüğümde küçükken annemin yanımda olmasımı daha iyiydi yoksa benim geleceğim için birşeyler hazırlamış olmasımı daha iyiydi.Suçluluğumuzu atalım ben kesinlikle egomu tatmin etmek için çalışmıyorum.Çocuğuma iyi bir gelecek verebilmek için çalışıyorum
7
Oca
2011

18:00
çalışan anneler şerife, (İstanbul)
Sorduğum soruya cevap gelmişmi acaba diye siteye girdiğimde canan hanımın yazısını ağlayarak okudum :(
Biz çalışan annelerin ve bebeklerimizin kaderi ortak olduğunu birkez daha anladım...
Oğlum şuan 29 aylık onu bakması için eşimin yengesine bıraktığımda 21 günlüktü ne 6 ay ücretsiz iznim oldu ne gündüzleri 1,5 saat süt iznim çevremdeki cahil insanların seni emerse oğlun senden ayrılmaz vs diye sürekli devam eden yorumları yüzünden psikolojim bozuldu sütümde kesildi. Hatılıyorum çok sabah oğlumun ağız silme mendilini cebime koyupta gündüz kokladığımı resimlerine bakıpta ağladığımı sesini telefonuma kaydedipte dinlediğimi...Annelik her şekilde kutsaldır ben hatırlıyorum yengesi yusuf emirhan kaka yaptı dediğinde kaka kokusunu hissederdim... Ama öyle böyle geçti zaman son 1 senedir ananesi ile dedesi bakıyo sabah akşam yine yollardayız seneye inşallah kreşe vermek istiyorum elimden geldiği kadar iyi şartlarda yetiştirmeye çalışıyorum kendimi avutuyom benim oğlum annesi gibi kendi ayakları üzerinde durmasını başarabilecek diye.Evet arkadaşlar kim ne derse desin biz en zor olanı başarıyoruz evlatlarımız ve kendi yaşam kalitemizin iyi olması için çalışıyoruz inşallah rabbim mükafatını veriri herkesin niyetine göre...
17
Oca
2011

00:36
çalışan anneler hilal, (Samsun)
yaa bende oğlum doğduğundan beri evdeyim.ücretsiz izin aldım.ama 2. dönem başlayacağım.1 ayım kaldı. oğlum 8 aylık olacak bıraktığımda.şimdiden çok zor geliyor.nasıl olcak:(((
19
Oca
2011

13:36
çalışan anneler ayşegül güler, (Edirne)
çocuk büyütmek ço zor ve sabır isteyen ve aynı zamanda çok meşakatli. bende çalışıyorum 18 ayına kadar teyzesi baktı ama şimdi kreşe vermek zorunda kaldık o huyu güzel oğlum gitti huysuz ve herşeye ağlayan mız mız bir çocuk geldi sanki. kreşe başladıktan sonra da yemek yememe sorunumuz başladı.kreşe çocuk gönderen arkadaşlar sizin çocuklarınızda da böyle durumu olan varsa paylaşalım.
21
Oca
2011

22:31
çalışan anneler Latife, (Zonguldak)
Merhaba hanımlar yazdıklarınızı okuyup aynı duyguları yaşadığımızı görmek beni de duygulandırdı. Her sabah minicik yavrularımızı kokularına doyamadan ,başkalarına emanet edip de işe gitmek ve bunu onların iyiliği için yaptığını düşünerek rahatlamaya çalışmak..... Geçenlerde okuduğum bir yazıda ilk insanların daha iyi anne -baba olduklarını yazmış. Çocuğa bakmanın annenin ve babanın ilk ve temel görevi olduğu ilk çağlarda ebeveynler çocukları ile daha verimli zamanlar geçirip onları hayata daha iyi hazırlıyorlarmış.
Evet bende onların iyiliği için, onlara daha iyi gelecek hazırlamak için çalıştığımıza inanıyorum ama yoğun geçen bir iş gününün ardından kaçımız eve dönüp de yavrularımızla verimli zaman geçirmeyi becerebiliyoruz???
Belki de şairin dediği gibi dar zamanlara geniş sevgiler sığdırmaya çalışıyoruz.... Peki başarabiliyor muyuz???
24
Oca
2011

11:32
çalışan anneler canan, (Malatya)
merhaba arkadaşlar bu siteye girdiğimde gözüm hep bu sayfada yazımı yorum yapan arkadaşlara teşekkürler bende her okuyuşumda burnumun direğinin sızladığını hissediyorum içimdeki yarayı kanatıyorum belki ama kendimizle yüzleşmek için ve bebeklerimize daha sıkı sarılmak için bunu yapmalıyız bence biliyorum yüreklerimiz onların sevgileriyle gün içinde yaşadığımız özlemlerle atıyor.minik mucizem daha 2. doğum gününe 2 ay var ama neler yaşadı biliyormusunuz 2,5 aylıkken annesi işe başladı sonra babaanne baktı birmüddet sonra bi akşam telefon açtı ve ben artık kendime zaman ayırcam artık getirmeyin dedi.dünya başıma yıkıldı ne büyük çaresizlikti aladımki insan çocuğu olunca herkese muhtaç oluyor bakıcı arayışları başladı ama daha çok minikti olmadı anneaneden istedik o da çok rahatsızdı ama seve seve kabul etti 2 ay kaldı orda aşırı zayıfladı ve çok mutsuzdı küçüktü biliyorum ama kreşe verdik herdefasında yakamızdan zorla kopartılarak 2 ayda orda kalabildik zaten babaanneden sonra gelişimi ice durmuştu kreştekimutsuzluğunu anlatayım size bigün öğlen gripken ilacını içirmişlermi diye aniden gittik kreşe babası ile beraber normalde 2 kez verilmesi gereken ilacın yerini bile bilmiyodu bakıcılar demir parmaklı pencerenin bir tarafında yavrum kucağımda ağlıyor diğer tarafındada eşim ağlıyor tabiki beterin beteri var ama ben ogün beş yıl yaşlandığımı hissettim daha fazla dayanamadık aldık kreşten evde bakıcıya verdik oda defalarca düşürdü suratı yaralar içindeydi yavrumun hala izleri var bunca şeyden sonra babaanneninde yüreği kaldıramadı getirin iyi birini bulana kadar bakayım dedi şimdilik onda niye anlatıyorum bunları biliyormusunuz eğer çocuğunuzu güvenle teslim edebileceğiniz birileri varsa bunun mutluluğunu yaşayın benim kızımada dua edin teyzeleri o bana rabbimin emaneti,hediyesi,yaşam suyum ooo.
24
Oca
2011

13:10
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Canan Hanım gerçekten de çok zor yaşadıklarınız çok üzüldüm adınıza ama tabii ki beterin beteri var... Herkesin de kendine göre sıkıntıları kendi çektikleri var... Peki siz çalışmasanız çok mu zorlanırsınız? Yani eşinizin maaşıyla kıt kanaat da olsa geçinemezmisiniz en azından kızınız 1-2 yaşına gelene kadar; ondan sonra da yeniden işe başlayıp iyi bir kreşe verirsiniz kızınızı...
24
Oca
2011

13:45
çalışan anneler ceren, (Kahraman Maraş)
merhaba,sanırım en küçük benim oğlum.henüz 3 aylık ve ben geçen hafta onu bakıcısıyla bırakarak işe başladım.neyse ki annem her gün uğruyor,bebeğimle ilgileniyor da aklım çok kalmıyor.süt izinlerimi birleştirip 4 ay günde 3 saat kullanıyorum,sadece anne sütüyle besleniyor.iş yerindeki koşturmadan vakit bulup,tuvalette süt sağıyorum.bu kadar stres nedeniyle de sütüm azaldı.o kadar mutsuzum ki..onu anne sütünden mahrum etmemeliyim.ama çalışmam da lazım.özel sektörde çalışmak zor,patronlar 15 dk. görünmesen sorar,süt sağmayı anlamaz..devamlı oğlumun resimlerine bakıyorum..hepimize kolaylıklar diliyorumm..
24
Oca
2011

14:25
çalışan anneler özden, (Karabük)
MERHABA CANIM HANIM.ANLATTIKLARINIZ BENİ ÇOK ETKİLİYOR.BENİM OĞLUMADA 4 AYLIKTAN BERİ ANNEM BAKIYOR.İŞİMİZ ÇOK ZOR.ANNEM GİDİCEM DİYE TUTTURUYOR.BAZEN ATANDIĞIMA ÇOK ÜZÜLÜYORUM.İŞİM ÖZEL SEKTÖR OLSA İNANIN BIRAKIP GİDİCEM.BAZEN OKADAR BUNALIYORUM Kİ....ONU BAKICIYA BIRAKMAYI ASLA İSTEMİYORUM.ONA KIYAMAM.O YÜZDEN TAYİNİMİ İSTEYİP AİLEMİN OLDUĞU YERE YERLEŞECEM.HERŞEY OĞLUM İÇİN...ONA CANIM FEDA...
24
Oca
2011

17:04
çalışan anneler özlem, (Kahraman Maraş)
merhabalar bende çalışan bir anneyim 2 çocuğum var ama onları bırakıp işe giderken hiç de üzülmüyorum.Ben mesleğimi edinene kadar neler çektim.Çocuklarımı bırkıp gezmeye gitmiyorun ki onlarda bazı şeylere alışmalılar hayat öyle kolay değil çocuklarım benim için çok kıymetli ama yaşamımın merkezi değil evde oturup sadece çocuk bakan biri olarak kendimi düşünemiyorum.Anneme ve kayınvalideme hiç güvenmedim hiç giderim diyecekler diye tetikte olamam direkt bacıyla başladım benim ağırıma giden şey çocuk için insanlara minnet etmek şimdide bakıcıyla devam ediyorlar çok şükür rahatım Allah herkese kolaylık versin.
25
Oca
2011

08:47
çalışan anneler canan, (Malatya)
merhaba kader arkadaşı anne arkadaşlarım.ve beklenen oldu kayınvalidem kendine süperlüks bir daire aldı ve onun dekorasyonuyla ilgileneceği için yarın kızıma bakamayacağını söylemek için aradı akşam tabi beni sıtma tuttdu onun evinde herşey vardı bugün anneme bıraktık akşamdan koca bir bavul hazırladık sabaha kadar rüyalarıma bile girdi acaba bişey unuttum mu diye.neyse bunada şükür başka bişehirde olsam yaşlı da olsa bakacak annem olmayacaktı.bi arkadaş çalışmasan olmazmı diye sormuş inan çok isterdim ama ev aldık kredi çektik eşim tekbaşına imkansız ödeyemez.arkadaşlar siz benim yazdıklarıma bakıpta üzmeyin kendinizi ben anlatacak kimsem olmadığından içimi döküyorum bide olaya şu yönünden bakalım biz çok şanslıyız böyle harika bebeklerin anneleriyiz binlerce kez şükürler olsun bu günlerde geçecek sabredelim.çiçeklerimizi güzel yetiştirelim.hepinizi öpüyorum.bebeklerimizin ve bizim güzel bir gün sağlıklı bir ömür geçirmemiz dileğiyle...
25
Oca
2011

14:13
çalışan anneler özden, (Karabük)
merhaba canan hanım.kendi adıma konuşmam gerekirse ben kişilik olarak rahat bir insan değilim.aslında durumum minnet etmekten çok güvenmemek meselesi.yani oğlumu bakıcıya bırakmamak için elimden ne gilirse yaparım.bu minnit olsa bile...bende işimi kolay bilmadım.senelerce okudum.ama benim oğlum işimden çok daha öncelikli.durumum uygun olsa seve seve bırakırımda.çünkü o benim önceliğim.ODAK NOKTAM.sizin durumunuzdan farklı olarak benim YAŞAMIMIN TAMDA MERKEZİ KALBİ...işim olmasa ona evde bakmak bana zevk verirdi.onun büyüdüğünü her anını değerlendirmek bana mutluluk verirdi.ayrıca çalışan anneler olarak onları evde bırakıp işe giderken üzülmek, vicdan azabı çekmek gayet NORMAL...
25
Oca
2011

14:15
çalışan anneler özden, (Karabük)
ÖZÜR DİLİYORUM CEVABIM ÖZLEM HANIMAYDI.
25
Oca
2011

14:18
çalışan anneler alev, (İstanbul)
Az önce yazılanların tamamını okudum. Rabbim çalışan annelere ve bebeklerine yardımcı olsun. Benimde ayın sonunda 6 aylık olacak bir kızım var. 5 aylıkken bende işe başlamak zorunda kaldım. Kızıma annem bakıyor ama yinede çok zor. Yedimi, kustumu, uyudumu bunları düşünmek bile acı veriyor. Tüm annelere bebişleriyle mutlu günler...
30
Oca
2011

16:07
çalışan anneler Yasemin, (İzmir)
hepinizin yazılarını okudum ve şuan ağlamaktan mahvoldum benin oğlumda 5 aylık oldu rapordu izindi zar zor getirdik bu aya kadar ama eninde sonunda işe başlamam lazım kredi ödüyoruz keşke devlet sektöründe çalışmasaydım ve nöbetli bir iş yapmasaydım kesinlikle istifa ederdim.benim durumum biraz daha vahim ailem şehir dışında annem gelip bakamam diyo zatende evliliğimizde aileler büyük sorun anlaşamıyoruz annem rahat edemiyo eşim bakıcı istemiyo benim annem baksın diyo onlar burda bende onu istemiyorum çünkü zaten geçinemiyoruz bide çocuğa bakarsa sorunlar iyice artacak allah muhafaza iş boşanmaya kadar gidebilir çünkü artık psikolojim kaldırmıyo eşimde ailesine düşkün ve sözlerini dinleyen bi tip sürekli çocuğa evime ve eşime müdahele eden biri kayınvalidem daha işe başlamadan psikolojim bozuldu psikolojik destek almayı düşünüyorum üzüntüden sütüm kesilecek diye korkuyorum ne olur bana dua edin..böyle bi sorun yaşayanınız varsa lütfen bana yardımcı olsun..
31
Oca
2011

13:10
çalışan anneler ceren, (Kahraman Maraş)
yasemin hnm,sizi çok iyi anlıyorum aynı sorunu ben de yaşadım.kayınvalimi severim ancak bebeğime bakması farklı bişey.istediğini söyleyemiceksin,bişey dese karşı çıkmak zor...bi yanda o kendi çocuğun herkes kendi çocuğu için en iyisini bilir.bi yandan bebeğim kendi evinde büyüyemicekti..walla bizim sorun kendiliğinden çözüldü,kayınvalidem bakıcı tutalım dedi.bakmaktan vazgeçti yani..şimdi bakıcının yanına gelip gidiyor.benim de içim daha rahat.ben de zamanında çok üzüldüm eşimle çok tartıştım,o da aynen bakıcı istemiyodu.herşey olacağına varır,endişelenmeyin.kendi üzüldüğünüzle kalırsınız.sütünüz kesilmesin yazık olur.kendinizi rahat tutmaya çalışın,o sizin bebeğiniz ve onun için en doğru kararı siz verirsiniz.
31
Oca
2011

14:16
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Yasemin Hanım,bende sizi çok iy anlayanlardanım... Bende oğlum 8 aylık olana kadar her türlü iznin v.s. kullandım ama eninde sonunda maalesef yine işe başladım... Benim annem ablamın oğluna bakıyor o yüzden benim oğluma bakamadı Oğlum şu an 15 aylık Kayınvalidem bakıyor ama aynen dediğiniz gibi birşey denmiyor, dendimi surat asılıyor falan yani kendi çocuğunuz müdahale edemiyorsunuz gerçekten çok zor bir durum..Kendi annemde olsa inanın her saat ararım ama böyle olunca anca günde 1 kez arayabiliyorum...Yani yaşadığımız sorunları da size anlatsam sayfalar yetmez...
31
Oca
2011

14:23
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Bayanlaaaar ama bugün çok mutluyum sizinle paylaşmak istedim.
Az önce patronumla konuştum. Haftanın 1 günü (Cuma günleri olacak sanırım) ücretsiz izin talep ettim yani part time o da kabul etti:))) Çok mutlu oldum uzun zamandır konuşmayı düşünüyordum bugün cesaret ettim ve konuştum.
Sanırım yabancı bir şirkette çalışıyor olmamın ve patronumun da yabancı olmasının da etkisi büyük tabii...
Maddi açıdan biraz da olsa etki edecek tabii ama napalım oğlum için değer:)))
Darısı diğer annelerin başına
31
Oca
2011

14:48
çalışan anneler Yasemin, (İzmir)
senin adına çok sevindim darısı hepimizin başına:)))
31
Oca
2011

14:52
çalışan anneler ceren, (Kahraman Maraş)
begüm hnm,adınıza çok sevindim,oğlum 3,5 aylık tuvaletlerde süt sağıyorum.büyük bir şirkette çalışıyorum ama yabancı değil ne yazık ki,Türk patron mantığı ,ne yazık ki kadınların emzirme,süt sağma,izin gibi konularına çok sıcak değil.en fazla yapabildiğim,günlük 1,5 saat 9 ay olan iznimi,3 saat 4 ay olarak kullanmak oldu.
31
Oca
2011

15:46
çalışan anneler canan, (Malatya)
yasemin arkadaşım yazdıklarını okuyunca aynaya baktım sanki benden küçükmüsün büyükmü bilmiyorum ama benim bebeğim daha büyük olduğundan sana tavsiyelerim olacak ben kızım 1 yaşına girdikten sonra 3 ay tedavi gördüm çünkü beni mahvettiler, kızım doğru düzgün emmedi sütümden ettiler,kavgalarımız arttı ve az kalsın eşimden de edeceklerdi.sen sen ol asla taviz verme çizgini herzaman belli et onlar yönlendirmesin yani şunu bilsinlerki sen onun annesisin ve kimse onu senin kadar düşünemez.beni sağlığımdan ettiler uykusuz gecelerim şişen gözlerim sürekli bakmayı bırakmaları korkusu evime yerleşmeleri ipleri öyle bir kaçırmıştım ki kendime geldiğimde ben ben değildim adeta başkasının hayatını yaşıyordum.tabiri caizse beni yaşarken öldürttüler,onlar el senin annen baban gibi sızlamaz içleri sana acımazlar yani eşine de çok büyük yük düşüyo mesafeyi oda korucayacak benim eşim şimdi çok pişman keşke keşke keşke bana yaşadıklarını anlatsaydın sen susunca bende herşey yolunda sanıyordum ama öyle olmuyo.yazdıklarınız okuyup ağladım demişsin ya bende sana ağladım kader arkadaşım umarım en kısa zamanda sen ve çocuğun için hayırlısıyla sonuçlanır.bizi haberdar et.dualarım seninle.sakın hiç kimsenin seni üzmesine izin verme onu en büyük rızkı sütünden mahrum etme bu ömrün boyunca telafisi olmayan bir pişmanlığın olur.hayatta eşin,sen ve bebeğinden daha değerlisi yok.
31
Oca
2011

16:33
çalışan anneler Yasemin, (İzmir)
tecrübeni paylaştığın için çok teşekkür ederim canancım başıma geleceği zaten biliyorum bizim eve yerleşmeyi düşünüyolar eninde sonunda yapacaklar bunu biliyorum ben 27 yaşındayım ama daha şimdiden kendimi 37 gibi hissediyorum eşim zaten mesafeyi koruyacak yada benden yana olacak beni anlayan biri olsa asla düşünmem hep onlardan yana ben ona annesiyle ilgili sorunları anlattığım zaman sen kesin bişey yapmışsınır da annem öyle demiştir haketmişsindir diyen bi insan ona göre hep onlar haklı 7 aylık hamileyken sabaha kadar ağlattı beni kayınvalidem hemde hiç suçum yokken kayınpederim beni kendi evimden kovdu daha ne anlatayım ki anlatsam roman olur herhalde..ne diyeyim rabbim çocuğumun yüzüne baksın beni dinlediğiniz ve desteğiniz için çok teşekkür ederim dualarınızı eksik etmeyin...
31
Oca
2011

19:49
çalışan anneler Latife, (Zonguldak)
Yasemin hanım; yazdıklarınızı okuyunca bende dayanamadım . Çok şükür aynı şeyleri yaşamadım ama herşeyi paylaştığım dostumda sizinle aynı şeyleri yaşadı . Bende yaşamış kadar dinledim paylaştım..Benim de dualarım sizinle... Allah yardımcınız olsun ve eşiniz her daim sizin yanınızda , size destek olsun....
1
Şub
2011

00:57
çalışan anneler atanur, (İstanbul)
yasemin hanım merhaba, aynı şeyler benimde başıma geldi aynen..sizi okadar derinden ve içten anlıyorum ki..sabaha kadar ağlatmalar, evden kovmalar kimi kimin evinden kovuyoorlarsa:( 5 yıllık evliyiz,çoluk cocuk yoktu geçen marta kadar,kayınvaldemler her kış 2-3 ay bizim eve yerleşirler çalıştığım halde eve gelince çayını çorbasını önüne istemeler daha neler neler:((((eşimde onlar bize gelince 180 C değişen bi insan,hep ailesinden yana olan bi insan...kesinlikle yaşadıklarınızda yalnız değilsiniz..
yalnız ben ücretsiz izin alarak 17 aya kadar bebeğime kendim bakacağım sonrasında da kesinlikle artık onları evime yerleşmelerine iizin vermeyeceğim bakıcı tutacağım..bebğim şu an 11 aylık oldu...
kayınvaldemlerle en son kavgamızdan sonra eşimle çok ciddi bi şekilde konuştum eğer bu davranışlarında vazgeçmezse boşanmak istediğimi söyledim tabiki ayrılmak istemediğini söyledi psikolojik yardım almayı düşündük ancak sonra çalıştığımız yerler açısından iyi olmadığını düşünüp vazgeçtik bende yolu haluk yavuzerin kitaplarını okuyarak ve eşime okutarak(çocuk eğitimi el kitabı,ana baba ve çocuk,ana baba okulu)eşime de doğan cüceloğlunun içimizdeki çocuk adlı kitabı okutarak böyle bir çözüm buldum eşime içimizdeki çocuk kitabı iyi geldi bana karşı davranışları inanın çok değişmeye başladı..daha kitabın başlarında olmasına rağmen..o da olmazsa herşeye rağmen son çare olarak aile terapistine veya psikoloğa falan gitmeyi düşünüyorum..allah bizim gibi durumda olan bütün çalışan çalışmayan annelere ve bebeklerine sağlık versin yardım etsin diyorum,,,birbirimize dua edelim ,paylaşımda bulunalım,yalnız olmadığımızı anlayalım......
1
Şub
2011

10:17
çalışan anneler nil, (Bursa)
mrb arkadaşlar sabah sabah duygulandım ve Allah a şükrettim Allah sizinde yardımcınız olsun annelik o kadar zor ki bunu yaşamayanın anlaması çok zor ne diyeyim Allah çocuklarımıza bakan herkese merhamet sevgi şefkat ve vicdan versin insanın elinin kolunun bağlandığı kendini çaresiz hissettiği tek konu çocuk olsa gerek bizde bu tür sıkıntıları yaşadık şimdi çok şükür biraz atlattık bende ücretsiz izin alarak oğlumu 17 aylık olana kadar kendim büyüttüm oğlum daha 1 yaşına girmeden babası askere gitti(5 ay) bende 2 ay ailemin yanında kaldım 3 ayda hem çalıştım hemde oğluma baktım zor günlerdi çok şükür geçti tabi işe başalyınca asıl mesele başladı oğluma kim bakacak.hamileliği çok zor geçti heralde dedim bundan daha zor bir durum olamaz ama hamilelik ve doğum ne ki asıl iş doğumdan sonra özellikle işe başladıktan sonra başlıyor.
1
Şub
2011

12:49
çalışan anneler Yasemin, (İzmir)
evet kesinlikle öyle iş doğurupta işe başladıktan sonra başlıyo bazen keşke hiç doğurmasaydım içimde kalsaydı diyorum:(((( yada kangurular gibi kesemiz olsaydı da hep orda tutabilseydik:(((((
1
Şub
2011

14:08
çalışan anneler canan, (Malatya)
biz yüreklerimizi kese yaptık onlara yasemin hanım,gittiğimiz heryere götürüyoruz,baktığımız her yerde görüyoruz,ben bir nefes alışımdan diğerine unutamıyorum ki kuzumu,acaba şimdi ne yapıyor?beni merak ediyormu?anneliğin tarifi var mı yaaaa?
1
Şub
2011

14:08
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
hahaha bunu bende çok söylüyorum Yasemin Hanım... keşke kanguru olsak evet kesemizde taşırdık hem de içimiz rahat olurdu bebeklerimiz anneleriyle birlikte olurdu:)))
1
Şub
2011

14:13
çalışan anneler Yasemin, (İzmir)
tabi ki anneliğin tarifi yok yaşamadan anlaşılamaz ama gönül hep yanında olmak istiyo işte:((((
3
Şub
2011

10:00
çalışan anneler canan, (Malatya)
günaydın.çalışan anneler umarım hepinizin hayatnda her şey yolundadır.bugün benim doğum günüm minik kızıma iyiki doğdun dedirtmeye çalıştım sabah sabah ama o sadece doğdu demekle yetindi olsun bunada şükür.hepinize güzel bir gün dileklerimle.
3
Şub
2011

10:48
çalışan anneler nil, (Bursa)
doğum gününüz kutlu olsun canan hanım inşallah kızınız ve eşinizle mutlu sağlıklı huzurlu bir ömrünüz olur...
3
Şub
2011

13:43
çalışan anneler Yasemin, (İzmir)
doğum gününüz kutlu olsun canan hanım nice mutlu yıllara tüm sevdiklerinizle beraber...
3
Şub
2011

14:01
çalışan anneler damlaalaca, (İstanbul)
slm.benim oğlum 9 aylık.4 aylıkken işe döndüm.ilk bakıcıyı gönderdik 2. ayi alacağımız zaman kamera alalım dedik ve aldık..2. bakıcı zamanında kolu çıktı.kamerada an ve an seyredemedim...anlık seyrediyorum.kayıt istersen evdeki bilgisayarın açık oluyor ona kaydediyor..buna gerek duymadım...kolu çıktığında göremedim ancak o anlarda ağlaması dikkatimi çekti..ben de işte ağlamaya başladım çünkü bişey olmuşa benziyordu..öğleyin eve döndüm..bakıcı kolunu hareket ettirmio dedi..doktoru aradım hastaneye çağırdı ki kolu çıkmış...kamera da olsa bugibi şeyler olunca engel olamıyorsun...doktor çekmeyle olur dedi...ama bu anı kamerada yakalayamadım çünkü ben de çalışıyorum..kaydetmiş olsam akşam izlerdim...bu arada işteki bilgisayarımın dışında kendime bir netbook aldım.kablolu modemimiz vardı kablosuz modem aldık..kablosuz ama sadece elektrik kablosu olan zavio f32a kamera aldık..eminönünden aldık..fiyatı günümüz şartlarında bana uygun geldi...1 adet aldık..o nedenle bebeğimin genelde hep o odada olmasını sağladım..beşiği o odada,mama sandalyesi o odada...3.,4. derken 5. bakıcı başlıyor...hiç istemediğim bir durum ama bazen bakıcıların da ayrılmak için özesebepleri olabiliyor..bazen de siz çalışmasını istemiyorsunuz..bakıcıya söylüyorum ki ben oğlumu çok özlüyorum ve onu buradan görmek içimi rahatlatıyor..zaten bunu istemiyorsa ben de onla çalışmak istemem..nihayetinde biz de çalışıyoruz ve bizim de iş yerimizde kamera var...
4
Şub
2011

22:07
çalışan anneler Yasemin, (İzmir)
amin inşallah latife hanım çok teşekkür ederim..
7
Mar
2011

09:49
çalışan anneler birsen, (İstanbul)
merhabalar arkadaşlar o kadar üzgünüm kü 18 aylık kızımı 5 gündür işe geliyorum ama psikolojim altüst durumda kafayı yicem her sabah bırakmak akşam almak hem yorucu hemde çok üzücü lütfen motive edin beni de yanlız olmadığımı anlayıp bu kadar yıpratmayayım kendimi.kızımı yavrumu çooooooook özlüyorum.herkese allah yavrusuyla mutlu sağlıklı huzurlugünler versin.
7
Mar
2011

10:33
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Birsen Hanım, bence bu sayfayı baştan aşağı komple bi okuyun hatta mümkünse benim gibi her gün okuyun o zaman "gaz"a geliyosunuz hadi biraz daha dayanayım diyorsunuz... öyle geçiyor günler...
7
Mar
2011

15:19
çalışan anneler ARZU, (Edirne)
birsen hanım sizin bu günleinize benzer günleri bizded geçirdik ve bebeklerimiz çok daha küçüklerdi onları bırakmak zorunda kaldık çok ağladık ama zamanla alışıyor insan sizin gibi bebeğinizde bu duruma alışacak. Çalışıyor olmanız size ve bebeğinize ilerde avantaj sağlayacak onun her türlü isteklerine cevap verebileceksiniz.Allah tüm bebekleri korusun sağlıcakla büyüsünler.
24
Mar
2011

11:35
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Arkadaşlar bir çıkmazdayım yardım edin lütfennnnn
Oğlum şu an 17 aylık, o 8 aylıkken işe başladım ama başladığım günden beri hergün kendimi suçluyorum çok kötü hissediyorum kendimi işime de veremiyorum dolayısıyla da mutsuzum...
Aslında işi bırakma kararı aldım ama doğru mu yapıyorum acaba? Oğluma babaannesi bakıyor ama ben bu durumdan da biraz rahatsızım daha doğrusu içim rahat değil...aklına estiği gibi davranıyor benim söylediklerime "tamam" deyip yine kendi bildiğini okuyor...ben oğlumu ona bile zor emanet ederken o dışarı çıkıp oğlumu komşusuna bırakıyor...
Bu işin doğrusu yanlışı da yok aslında... Normalde kreşe başlatacaktım önümüzdeki ay ama sanırım onun için de biraz zaman var...
2-3 sene oğlumla doya doya vakit geçireyim istiyorum... çünkü şu an herşeyini kaçırıyorum... akşamları 2 saatimiz var birlikte olduğumuz o da beni tatmin etmiyor ki oğlumu hiç etmiyordur... Aslında işim de güzel... şimdi hem k.valide hem annem "boşuna mı okudun o kadar......"v.s bitmeyen yorumlarda bulunacaklar... ama onlar mutlu olsun diye de çalışamam ki??
Galiba bunalımdayım:)) Öyle içimden geldi yazmak istedim sanırım kendime destekçi arıyorum:))ama sonuç olarak galiba işi bırakacağım...
24
Mar
2011

12:08
çalışan anneler nejla gedikoğlu, (İstanbul)
Begüm hanım merhaba , ne kadar zor bir karar sizinkisi..ben de dönem dönem keşke çalışmasam diyorum ( maddi olarak şu an mümkün değil zaten)...ama sonra sadece Ev???!!! ev hanımlığı?!!! bunca yıldır iş hayatında olan bizler için bir anda kabul edilir bir şey olacak mı acaba diye düşünüp yapamam, daha çok bunalırım gibi hissediyorum...gerçi ben şanslı azınlıklardanım, kızıma ablam bakıyor, ve bazen kızımı benden de çok seviyormuş gibi hissdeiyorum:-) emekli müzik öğretmenidir ve şarkılarla oyunlarla çok iyi vakit geçiriyorlar kızımla..evim de iş yerime arabayla 2dk mesafede..acil durumlarda anında evde olabilirim..zaten öğlenleri de eve koşuyorum..ama 12,5 aydır bu kadar koşuşturmaya , kendime ait 10 dk zamanımın bile olmamasına bedenim iflas etmek üzere..şu an 45 kiloyum:-( ..ama herşey bebeklerimiz için deyip katlanıyoruz:-)
kararınızı bence bir kez daha gözden geçirin, sadece ev hanımlığı sizi daha mutlu edecek mi acaba? ya da kayınvalideniz yerine daha profesyonel bir bakıcı düşünseniz? böyle hizmet veren kurumlar duymuştum, bir dr arkadaşım ist.da bir yerden bahsetmişti.dilerseniz tel.nu bualbilirim..sevgiler
24
Mar
2011

14:11
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Nejla Hanım evet gerçekten zor durumdayım oğlum doğduğunda 6 ay ücretsiz izin almıştım o zaman "ev hanımlığı" denemem olmuştu ve ilginçtir hiç sıkılmadım (tabii bebeğimin ihtiyaçları o zamanlar çok daha fazlaydı) ama şu an da düşünüyorum oğlumla parka gitmek oyun gruplarına götürmek gibi aktivitelere onunla dolu dolu geçirmek istiyorum bu şekilde o btün gün babaanne ve dedeyle o da sıkılıyordur... bakıcı konusunda da eşim kesinlikle izin vermez çünkü sonuçta onun annesi benim rahatsız olduğum konularda o rahatsız olmuor ki... eminim benim kendi annem baksaydı durum çok daha farklı olurdu yani işi bırakma düşüncesi aklıma bile gelmezdi ama etkenler çok fazla...maddi olarak da aslında mümkün benim açımdan tabii şu an ki kadar rahat olmaz ama idare eder bizi...
Evet siz şanslısınız ablanız bakıyor ve işiniz çok yakınmış... ben sabah 7'de evden çıkıp akşam 7'de eve geliyorum...
bilemiyorum çok zor ...
24
Mar
2011

14:12
çalışan anneler zelal, (İstanbul)
Begüm hanım
na anne ne kayınvalide kimsenin yorumunu dinlemeyin eğer imkanlarınız müsaitse,siz çalışmadanda herşey yolunda olucaksa bencede işi bırakmanız en doğrusu.Hergün bende düşünüyorum ancak eşim ticaretle uğraşıyor işinin ve aylık gelirinin garantisi yok dolayısıyla ev kredisi-ödemeler-aidatlar bebeğin masrafları filan derken vaz geçiyorum.
Allah hepimizin yardımcısı olsun.
24
Mar
2011

14:23
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Zelal Hanım evet 10 ay oldu tekrar işe başlayalı her gün aynı suçuluk her gün aynı sorunlar artık çok yoruldum çıkıp en azından kafam rahat olur oğlumla istediğim gibi vakit geçiririm.
Şu an çalışıyorum evet çok rahat rahat geçiniyoruz (kira v.s. yok çok şükür) ama çalışmazsam da rahat geçiniriz eşim maaşlı çalışıyor en azından ne geleceği belli ona göre yaşarız... borçlarımızı da çok şükür bitirdik o yüzden böyle lüks bir düşünce aldı beni:)))
Hem böyle olurssa kreşe de vermem en azından 3 - 3.5 yaşına geldiğinde başlar...
Eğer planladığım gibi gitmez de maddi açından çok sorun yaşarsam da yeniden iş bulurum çok sorun olmaz sanırım...
24
Mar
2011

14:28
çalışan anneler zelal, (İstanbul)
Valla çok doğru karar vermişsiniz umarım herşey gönlünüze göre olur.İş konusundada herzaman yardımcı olabilirim size.
sevgiler
24
Mar
2011

14:52
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Zelal Hanım çok teşekkürler... Bakalım ben şimdi en kısa sürede kararımı uygulamaya geçireceğim. Pişman olacağımı zannetmiyorum tekrar destekleriniz için teşekkürler
24
Mar
2011

14:55
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Zelal Hanım bu arada mail adresinizi - eğer sizin için bir sakıncası yoksa - alabilirmiyim?
24
Mar
2011

14:56
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
isterseniz facebook'dan mesaj atın mailinizi...
24
Mar
2011

17:33
çalışan anneler zelal, (İstanbul)
Hiçbir sakıncası yok hatta memenun olurum bu arada facebook iş yerinden açamıyorum evdede pek fırsat bulamıyorum ama bir ara Ardacığın resimlerine bakıcam
zelalmercan@hotmail.com
24
Mar
2011

17:43
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Aynen ben de facebook iş yerinden açamıyorum evde de fırsat bulursam bakabiliyorum...
28
Mar
2011

09:46
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Arkadaşlarrrr bu hafta müdürüm yok yurt dışında ama önümüzdeki Pazartesi sabah 8:30'a görüşme ayarladım... o gün de kararımı açıklayacağım sonra da en kısa sürede işten ayrılacağım inşallah ...
Bu arada annem hiç beklemediğim bir tepki verdi, yani ben çok karşı çıkar diye düşünürken tamamen benim yanımda olduğunu söyledi... Sanırım k.validemin beni ne kadar yıprattığının o da farkında o yüzden bana tam destek annecimmmm:))))
28
Mar
2011

10:16
çalışan anneler zelal, (İstanbul)
günaydın yenii haftaya iyi başlangıç süper...
28
Mar
2011

10:32
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
bence de :))
Zelal Hanım bu arada aldığım kararın ne kadar doğru olduğunu bir kez daha anladım. Bakın ek'te bir makale var
http://www.pediatriportali.com/makalebrosur.asp?ID=1339

Siz sabah işe giderken oğlunuz görüyor mu sizi, yani vedalaşabiliyormusunuz?
Ben onu bie yapamıyorum sabah 6.45'de evden çıktığım için oğluma işe gittiğimi, döneceğimi bile söyleyemiyorum...
28
Mar
2011

10:47
çalışan anneler zelal, (İstanbul)
Begüm hanım,
ben malesef kaçıyorum oğlumu anneannesine bırakıyorum onlar mutfakta kahvaltı hazırlarken kayboluyorum yani sizin dediğiniz gibi vedalaşırsak asla izin vermiyor.
28
Mar
2011

10:50
çalışan anneler birsen, (İstanbul)
merhaba arkadaşlar nerdeyse 1 ay olucak işe başlayalı ama hala içimde cız eden bir duygu var onu hiç mi hiç bastıramıyor ve unutamıyorum.begüm hanım çok güzel bir karar almış hayırlısı olsun.neyse burda böyle paylaşınca biraz olsun tek olmadığımı düşünüp rahatlıyorum.kolay gelsin arkadaşlar....
28
Mar
2011

10:56
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Zelal Hanım yine siz bilirsiniz tabii ki çok zor biliyorum ama bence vadalaşmaya alıştırın çocuğun psikolojisi açısından sanırım daha doğru olacaktır. K.validede nasıl bilmiyorum ama oğlumu bi işim olduğunda anneme bırakıp "kaçtığım" zaman elinden tutup bütün odaları gezdiriyormuş...sonra da ağlamaya başlıyormuş... o yüzden ben artık bunu uygulamaya çalışacağım...
28
Mar
2011

10:59
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Birsen Hanım inanın o duygu hiç geçmiyor ben 10 aydır işe başladım ve her gün aynı duyguyu tekrar tekrar yaşamaktan çok yıprandım... neyse ki böyle bir fırsatım var (çok şükür) ben de onu değerlendireceğim.
Keşke bütün anneler yapabilse
Kim bilir belki bizden sonraki nesillere kadar yasalar ve haklar düzelir?!
28
Mar
2011

11:03
çalışan anneler , ()
Merhaba arkadaşlar,ben 5 aydır çalışıyorum,oğlum her sabah beni yolculayarak gönderiyor işe,kapıyı da kendi kapatıyor.Gerçi henüz 10 aylık ama şimdilik bir sorun yaşamadım.Bir psikolog arkadaş da söylemişti,gittiğini görmesi daha iyi diye,ben de öyle yapıyorum.
28
Mar
2011

11:34
çalışan anneler birsen, (İstanbul)
arkadaşlar benimde kızım 18 aylık hersabah anneme götürüyorum beraber kahvaltımızı edip bana güle güle anne mama yani anne mama getircek diyip beni uğurluyor.tabiki ruh haliyle alakalı bazen gitmemem için montunu çıkar diyo ve ağlıyor.
28
Mar
2011

11:51
çalışan anneler zelal, (İstanbul)
Nekadar uğraştım bilemezsiniz ama alışımıyor o anne annesiyle birşeylere dalınca çıkıyorum annem işe gitti akşam gelicek diye anlatıyormuş sonrasında birdaha sormuyormuş.Akşamda eve gitme zamanı gelince gelmiyor hatta biz kapıdayken kendisi içerden kapıyı kapatıyor dahası hafta sonu dışarı çıkınca sorun çıkarmıyor el sallıyor ama hafta içi mümkün değil.
28
Mar
2011

13:47
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Önemli olan sizin işe gittiğinizi ve geleceğini biliyor olması. Yani Rüzgar paşa bunu söylüyorsa ne güzel demek ki farkında o zaman sorun yok:))
Arda da biz onu almaya gittiğimiz zaman çoğunlukla kucağımıza geliyor sonra hemen "ba ba" el sallıyor bye bye yapıyor...
29
Nis
2011

17:32
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
ARKADAŞLAR İŞYERİNDE SON YARIM SAATİM BUNDAN BÖYLE YENİ MESLEĞİMİN: TAM ZAMANLI ANNELİK:)
DARISI TÜM (İSTEYEN) ANNELERİN BAŞINA ...
29
Nis
2011

19:32
çalışan anneler özgür, ()
maddi durumunuz yerindeyse en iyisini yapmışsınız.tebrik ederim.ben de bebeğim ve mutluluğum için iş bırakanlardanım.
29
Nis
2011

20:58
çalışan anneler didem, (Antalya)
arkadaslar anladıgım kadarıyla hepiniz gündüz calısıyorsunuz ya benim gibi haftada 2 gece mesainiz olsa...cok daha kötü inanın..havalimanında calısıyorum..aksam 17 sabah 08 iki gece üst üstte düşünün kızım daha 18 aylık.işi bırakmayı düşünüyorum ama kararsızım.yani 12 yıldır calısıyorum.2.bebekte istemiyorum kızım 3-4 yasına geldiğinde calısmak istersem,geri dönemem...of zor karar yardım edin....
29
Nis
2011

22:06
çalışan anneler özlem, (Sivas)
gözlerim dolu dolu yazdıklarınızı okudum. ben şuan ücretsiz izindeyim ve işe nasıl dönecem bilmiyorum. durum karışık yeni geldiğimiz bir ilçe kimseyi tanımıyoruz kreş yok benim iş ortamı ve şartlar nasıl olacak bilmiyorum bir sürü soru içimde birikmişken yazdıklarınızı okurken gözyaşlarıma hakim olamadım.
30
Nis
2011

12:58
çalışan anneler birsen, (İstanbul)
begüm hanım çok sevindim en güzelini yapmıssınız keşke bizimde elimizde olsada bizde çalişmasak ama şükredelim bebişlerimiz sağlıklı sıhhatli onlar için çalışıyoruz hanımlar üzülmeyin
2
May
2011

08:52
çalışan anneler ceren, (Kahraman Maraş)
arkadaşlar süt iznimi birleştirip kullanıdığım için,bugün itibariyle tam gün çalışmaya başladım,bebeğim henüz 6,5 aylık.. o kadar üzgünüm ki şu an,akşam 6 30 akadar görüşemicez.şimdiden kokusunu özledim.nasıl dayanıcam bilmiyorum..
2
May
2011

14:54
çalışan anneler meltem, (İstanbul)
merhabalar rukiye hanım bende meltem.sizinle aynı düşüncelere sahibim. aslında herşeyi tam yapmak istiyoruz. ama iş hayatı ev hayatı özel hayat e bide çocuk olunca mecburen olanla yetinmeye çalışıyoruz.bazen psikolojimin değiştiğine inanıyorum.sizdede oluyormu.
25
May
2011

10:04
çalışan anneler türkan, (Tekirdağ)
Merhaba arkadaşlar.Tüm yazıları okuyup epey duygulandım.İnsan birşeyden feda etmeli bazı şeyler uğruna.Hele ki bu çocuklarıysa ve şu hayatta herşeyin bir bedeli var.Siteye en son 4 yıl kadar önce girebilmiştim;giriş o giriş.Şu an oğlum 8 kızım 4 yaşında.Aylardır vardiyalı oalarak haftanın 7 günü çalıştım.Ne zaman işe çağırlacağım belli değil,kaç saat çalışacağım belli değildi.Gün geldi geceyarısını geçe uyudum dört saat uyku ile kızımı kucağımda kreşe götürüp dönüp oğlumu alıp okuluna bırakıp sabah sekizde işimin başında oldum.Her gün ağladım her gün de hiç durmadan Allah'ıma dua ettim.Bazı haftalar çocuklarımı uyutarak gece vardiyama son sürat aracımla işime yetiştim.Ben gittikten 4 saat sonra babaları eve gelebiliyordu bu haftalarda.Bakıcı çok aradık fakat gece veya yatılı bulamadık.En sonunda ne bacaklarımda ne kollarımda derman kaldı.34 yaşındayım ve şu an 1 aydır evdeyim .Evimin huzurumun ve çocuklarımın tadını çıkarıyorum.Ama inanılmaz yıprandım ve 50 kiloya düştüm.Arkadaşlar aldığım o çok iyi ücrete güle güle dedim;dediğim gibi herşeyin bir bedeli var ve para herşey demek değil.Sağlıcakla kalın:)
26
May
2011

01:05
çalışan anneler Begüm, (İstanbul)
Türkan Hanım size katılıyorum yani ben de aldığım iyi maaş ve iyi şartlara rağmen iş'ten ayrıldım elimin tersiyle ittim çünkü o kadar bunalmıştım ki sadece oğlumla başbaşa olup başka hiç birşey istemedim.. yaklaşk 1 aydır evdeyim ve keşke oğlum doğduktan sonra hiç başlamasaydım işe diyorum... Ama tabii her anne'nin maalesef böyle bir lüksü olmuyor biz seçim yapabilen şanslı anneleriz diyelim:)
7
Haz
2011

23:46
çalışan anneler türkan, (Tekirdağ)
Begüm hanım merhabalar...seçim yapma lüksüm yoktu aslında hala da yok ne yazık ki.İki çocuk demek iki kere masraf demekmiş :)çocuklar büyüdükçe bunu yaşayarak öğrendim.Fakat gittiği yere kadar veya onlar biraz daha büyüdüğünde işime geri dönerim tabii eğer çok yaşlanmazsam:)Allah hepimizin çocuklarına sıhhat ve uzun ömürler nasip etsin inşallah.Oğlunuza ve aileneize mutluklar diliyorum,İiyi geceler:)
17
Haz
2011

14:14
çalışan anneler esra, (Ankara)
of of tam hüzün konusu mahvoluyorum
bebeğimin ilk dişini, ilk adımını ve tüm ilk hareketlerini benden önce eşimin annesi gördü ...

İlklerini görememek beni üzüyor
Mümkün olduğu kadar onunla vakit geçirmeme rağmen hep üzülüyor vicdan azabı çekiyorum

İşe gitmek zorundayım

ama artık o alışsada ben daha alışamadım ( oğlum 16 aylık)
17
Haz
2011

15:50
çalışan anneler şerife, (İzmir)
vallahi öylesine bir bakayım dedim. bakmaz olaydım. zaten 10 yorumdan sonrasını okuyamadım nerdeyse ağlayacaktım.
MERAK EDİYORUM NEDEN ÜÇKURUŞ İÇİN BUNCA SIKINTI YAŞIYORSUNUZ. DAHA İYİ BİR GELECEK DİYOR KENDİNİZİ KANDIRIYORSUNUZ. ÇOCUKLARINIZ BİRDAHA BEBEK OLMAYACAK, BİRDAHA İLK DİŞİNİ ÇIKARMAYACAK. hiçbir bakıcı anne gibi olamaz. çocuğun kişiliğinin temellerinin kurulduğu ilk 2 yıl eğer anneyle dolmazsa kişilikleri bozuk olacak. ileriki yaşlarında annesine tarif edilmez birşekilde öfkeli olacak.
eminim birçoğunuzun çocucuğu; ya içine kapanık, hırçın ve agrasif, yada durumu kabullendiği için kendi halinde pasiftir. LANET OLSUN DÜNYANIN EN ÖNEMLİ BİREYLERİ OLAN ANNE VE ÇOCUKLARI BU HALE SOKAN ŞUÇAĞA LANET OLSUN.
DEĞERMİ ÜÇKURUŞA DEĞER Mİ....................
20
Haz
2011

08:10
çalışan anneler esra, (Ankara)
şerife hanım haklısınız

diyecek birşey bulamıyorum

keşke başbaşa konuşsakda dertlerimizi anlatsak bu üç kuruşun nedeninin aslında ne olduğunu size de anlatabilsem ama internette yazamıyorum işte...!
20
Haz
2011

10:19
çalışan anneler şerife, (İzmir)
ya ben aslında anneleri suçlamıyorum. ama malesef çocuğun varsa 1/0 yeniksin şu toplumda nasıl mı? birtoplumdasınız herkes çocuğunuzu seviyor ilgileniyor iyi hoş. hemen arkasından bunu niye böyle yapıyorsun biz yapmazdık. gb..
veya çocuklar biraz hareketlenince hemen kötü bakışlar annenin ve çocuğun üzerine. daha saymama gerek olduğunu sanmıyorum. insanlar şunu anlamıyorlar toplumun geleceğini biz yetiştiriyoruz.....................
neyse benimde içim okadar doluki dahafazla yazmasam iyi olur. madem çalışıyorsunuz elinizden geldiği kadar mutlu görünmeye çalışın.... zaten başka şeyler söylesemde evet hakkı var denip herkes işine devam etmek zorunda kalıyor.
ALLAH HEPİNİZİN YARDIMCISI OLSUN...
20
Haz
2011

11:16
çalışan anneler esra, (Ankara)
şerife hanım siz çalışan annelerdenmisiniz bu sorunun cevabını verirmisiniz lütfen? ama büyük ihtimalle çalışmıyorsunuz ve birşeye ihtiyacınız yok gibi...

sizin görüşünüze katılıyorum haklı olduğunuz durumlar var ancak biz çalışan annelerinde kendince sebepleri var...

Kısaca şu cümleyi benim gibi olan tüm anneler adına söyleme inceliğini kendimde buluyorum...

'sizin o üç kuruş deiğiniz şey olmasa çocuğumuz geçinemez, belki bebek sahibi olmaya korkar yada evliliğinde pek çok problemde yaşayabilir ... Biz bebeğimizden yakınmıyoruz ki ona bakmaktan gocunmuyoruz ki sadece daha çok özlüyoruz bu yani sıkıntı bu da zamanla geçecek...'

size katılmadığım diğer kısım kişilik kısmı benim bebeğimi benim en değer verdiğim kişi; eşimi büyüten ona bakan eşimin ve benim annem bakıyor bu konuda içim rahattır...

insanların doğduklarında belirli yeteneklerle doğarlar biz buna fıtrat, mzaç da deriz birde çevreden edikleri var siz çevreden(anne , baba, büyüten kişilerden) bahsediyorsanız..
Eğer bir annenin kişiliği bozuksa zaten gelecekte problem çıkması kaçınılmaz şerife hanım bazı şeyleri değiştiremezsiniz, ve bazı şeyleri de denemeden bilemezsiniz (tabi istisnalar var ona birşey diyemem ...

Yanlış anlaşılmasın tüm çalışmayanlar şöyle çalışanlar böyle demiyorum ben lütfen yanlış yere çekilmesin...

Umarım çalışmak zorunda kalmazsınız... bu zaten sizin tercihiniz.. Çünkü sizin maddi probleminiz yok üç kuruş paraya muhtaç değilsiniz...

Ama ben benim gibiler o üç kuruş paraya muhtaç ve gelecekde ve şimdi herşeyin en iyisini göreceksem varsın ilk dişini görmeyim ikinci ve diğerleri zaten görücem...
evet üzülüyorum ama hepsininde bedelini ödüyorum...

evet hala özlüyorum ve bu üç kuruş para olmadığı için benim ilk bebeğim öldü artık anlatmak istedmediğim buydu ama kırıldığım için anlatma gereği duydum...

umarım mesaj yerine ulaşmıştır.


Bu konuda bu son yazım
Kırdımsa kusura bakmayın
En içten Saygılarımla
20
Haz
2011

11:22
çalışan anneler esra, (Ankara)
ve şunuda söyleyim yazmayı unutmuşum

benim pek çok arkadaşım çalışıyor bu çocukları ben görüyorum

1. bu çocuklar pasif değil
2. hırçında değil (damarına basmayın yeter
3. gece uykularında problem yok(diş çıkartmadıkları sürece
4. zamanında yürüdüler ve konuştular
5. biz ne yaptığımızı iyi biliyoruz biliyoruz ki bu çocuklar hayatta HANIMLAR

ARASIRA HASTA OLUYORLAR BU HER BEBEK DE OLUR
20
Haz
2011

12:17
çalışan anneler Nefise, (Kırklareli)
şerife hn.siz anladığım kadarıyla,hem iş hem çocuk yetiştirme yeteneğine sahip olan bir kadın değilsiniz.
bu yazıyı burda yazmanızın başka hiç bir açıklaması olmadığını düşünüyorum.
bu forum sayfası çalışan annelerin birbirine bilgilerini paylaşarak yardımcı olmaları için açılmış bir sayfadır.
kendi yetersizliklerini başka annelere aktarıp,onları rencide eden kendini bilmezler için değil.
bu yazıyı bu foruma yazmanızı tekrar tekrar okudum ama anlamış değilim ,amacınız neydi acaba?
kimse kırılmasın şerife hn.a arkadaşlar,bizim çocıklarımız pasif değil, aksine sadece annesinin yetiştirip de pısırık yaptığı çocuklardan emin olun ki çok daha özgüveleri olan ve daha güçlü karaktere sahip çocuklar olacaklar .neden mi ,çünkü her başları sıkıştığında evde onları bekleyen annelerinin eteklerine koşmayıp,karşısına çıkan zorlukla ayağa kalkmasını çok daha iyi bir şekilde öğrenecekler.
geleceğin sağlıklı ve güçlü bireyleri,en iyi bu şekilde yetişecek,sürekli anne kucağında pohpohlanarak değil.
sevgi dolu günler dilerim,tüm çalışan annelere...
20
Haz
2011

12:52
çalışan anneler şerife, (İzmir)
esra hanımcım benim söylemek istediklerimi farklı anlamışsınız. sizi çok üzmüşüm belliki. lütfen beni affedin. size veya çalışan annelere değil kastım.
ben çocukluğumda yaşadığım anne boşluğumu yazdım.
yukarıda yazdıklarım benim kendi çocukluğumdur.
ben çevrenin anne ve çocuğa doğru şekilde yardımcı olmadığını düşünüyorum. (siz yine iyisiniz bakıcıya bırakmak zorunda değilsiniz)
annem babam beni hep başkalarına bırakıp bırakıp gittiler.
ocamlar oduvarlara sorun o hıçkırıklarımı 'kimse beni sevmiyor' diye haykırışlarımı.
beni ne babannem çok sevdi ne anneannem.
ama esra hanım siz ilgili bir anneye benziyorsunuz.
çocuklarınızın benim yaşadıklarımı yaşayacakarını zannetmem.
ben zaten çalışmak zorunda kalan anneler için yazmıştım bunu;

LANET OLSUN DÜNYANIN EN ÖNEMLİ BİREYLERİ OLAN ANNE VE ÇOCUKLARI BU HALE SOKAN ŞUÇAĞA LANET OLSUN.
DEĞERMİ ÜÇKURUŞA DEĞER Mİ....................
ben size kırılmadım kırdığım içinde üzgünüm.
20
Haz
2011

13:17
çalışan anneler ceren, (Kahraman Maraş)
şerife hnm,elimden geldiğince mutlu görünmeye çalışmama gerek yok,çok şükür mutluyum.ben de çalışan annenin kızıyım,anlattığınız gibi pasif bir çocuk asla olmadım,ilgili ve sevgi dolu bir ailede büyüdüm.hatta tam tersi baskın bir karakterim var.oğluma da balıcı bakıyor,hem de çok iyi bir şekilde.oğlumun ilk dişini görmedim evet, ama Esra hnm ın dediği gibi diğer dişlerini nasılsa görücem.şi,mdi yanında değilim diye üzülüyorum daha doğrusu kokusu burnumda özlüyorum ama ilerde okumak istediği okula gönderemezsem,istediği kitabı alamazsam,tatile götüremezsem vs.. daha çok üzülücem. bu yüzden Nefise hnm ve Esra hnm gibi çalışmaya devam edip,kendi ayakları üzerinde durabilen ,karakteri sağlam,başarılı çocuklar yetiştireceğim.
burada kendi aramızda da ağlayarak,paylaşacağız bunları da...
20
Haz
2011

13:27
çalışan anneler şerife, (İzmir)
ben kesinlikle yanlış anlaşılıyorum.
size yardımcı olmaya çalışıyorum.
istiyorumki çalışın ne istiyorsanız onu yapın.
ama çocuklarınızı ihmal etmemeye yani bir sözünüzle bir tavrınızla bir bakışınızla çocuğa 'BEN SENİ SEVİYORUM HERZAMAN YANIN DAYIM' mesajı verin.
ve bunu yapmak okadar zor kiiii...
sabah kalkıyorum kahvaltı, kıyafetler, çocuğu hazırlıyorum.
işegidiyorum zaten çocuğum oldğu için 'şimdi bişey çıkmasa çocuğu hastalan masa bugün erken çıkabilirmiyim çocuğu alacak kimse yok. demese bari' diyen bir patron bakışı. hadi bi şekilde çıktın çocuğu aldın eve gittin yemek temizlik bulaşık. eşin eve gelir 'ahçokyorgunum bitkinim. bana şunu getir bana bunu getir.' hadi öyle böyle bir akşam. ertesi gün yine aynı.

bana söyleyin biz çocukla nezaman ilgilendik.
hadi çocuk annesinin eteğine sığınana çocuk olmadı.
ama duyguları köreldi.

TEKRAR SÖYLÜYORUM BEN ÇALIŞAN ANNELERE DEĞİL ANNEYE YARDIMCI OLMAYAN ÇEVREYE KIZIYORUM. ONUN İÇİN ÜÇKURUŞ DİYORUM ÇÜNKİ KAZANDIĞIM PARA BURNUMDAN GELİYOR....

DERDİM ÇALIŞAN ÇALIŞMAYAN DA DEĞİL AYRICA.
20
Haz
2011

13:47
çalışan anneler şerife, (İzmir)
demek ki benim durumum sizinkinden daha vahim sizin şartlarınız daha rahat.
PAYLAŞMAK DİYORSUNUZ BENİ ANLAMADINIZ BİLE.

AMA anladığım bana kızdığınız nokta hepinizin çocuğu pasiftir vs.

anladığımkadarıyla PEDAGOJİ OKUMAMIŞSINIZ. ÇOCUĞUNU BAKICI VS. BIRAKIP GİDİYORSANIZ BAKICI KADIN SENDROMUNA TABİSİNİZ.

sizin kesinlikle anlayamayacağınız sinsilikte psikolojik problemler var.

MESELA; ÇOCUK TACİZLERİ KONUSUNDA NEKADAR BİLGİLİSİNİZ.
(busözlerimle kimseyi itam etmiyorum yanlış anlamayın)

ZANNEDİLİYORKİ TACİZCİLER PASPAL GİYİNEN, DENGESİZ HAREKETLERİ OLAN TİPLERDİR. yanlış

YAPILAN ARAŞTIRMAYA GÖRE TACİZCİLERİN ÇOĞU ANNE BABALARIN KONUŞTUĞU 15 50 YAŞ ARASINDAKİ VE ETRAFÇA SAYGI GÖREN KİŞİLER

size soruyorum evde hem erkek hem anne hem işkadını olmaya çalışırken peki bunlarla nasıl mücadele edicez?????????????

DİYORUMKİ ANNELERE YARDIMCI OLUNSUN VE 3. SAYFA HABERLERİ DAHA AZ DUYULSUN.
20
Haz
2011

15:37
çalışan anneler , ()
Valla keşke annelere yardımcı olunsa,ben çalışmasam da devlet bana her ay maaşımı takır takır ödese,ben de oğlumla tatil yapsam,gezsem,tozsam vs vs.Ama yok,ne olacak ??
Ya da ben 2 yıl çalışmasam ve 2 yılın sonunda tekrar kaldığım yerden devam etsem işime,bunun garantisi bana verilse.Ama bu da yok...
Ya da hepsi var diyelim,mesela kocaman bir aile şirketi :)) evdeyim,kartlarım full ohhh :)) Mutlu olabilir misiniz?Ben olamam,çalışarak oğlumla ilgilenmediğimde nasıl mutlu olamayacaksam,çalışmadan sadece evde oğlumla ilgilenerek de tam anlamıyla mutlu olamam!!! Ancak ikisi dengedeyken,oğlumu ihmal etmeden çalıştığım zaman tam anlamıyla mutlu ve özgüvenli olabilirim.
Keza çalışıyorum,eve geldiğimde de zamanım sadece oğlumun,haftasonları da dahil.Gerekirse evde iş bile yapmam,yapmıyorum,oğlum uyuduktan sonra ne kadar yapabilirsem.Oğlum da gayet özgüvenli,mutlu ve bir o kadar da aktif,sosyal bir çocuk...
Ha bir de çalışmayıp evde ev işi yapmaktan çocuklarıyla ilgilenemeyen hanımları da biliyorum...
Yorum size kalmış,benden bu kadar...
21
Haz
2011

08:51
çalışan anneler ceren, (Kahraman Maraş)
şerife hnm,kusura bakmayın da siz çevreye falan kızmıyosunuz,belki çocukluğunuzda yaşamış olduğunuz deneyimlerden yola çıkarak,evde çocuklarını bakıcıya bırakan biz annelere kızıyosunuz...yoksa siz de böyle konuşur muydunuz,sonuçta cümlelerinizle bize yardımcı olmuyosunuz ki..böyle sorunlar olabilir,şöyle çözelim falan gibi bi yaklaşımız da yok.
ZELAL hnm gibi ben de eve gittiğimde oğlum ve eşim herşeyim.eşim sağolsun bana çok yardımcı,bakıcım da ev işi bırakmıyor bana.zamanı oğlumun,hafta sonları da keza..
ben de tamamen bir yere ait mutlu olamam,ne oğluma ne işime,denge kuruyorum,oğlum ağır basarak.
ŞERife hnm,ayrıca annem pedagog benim.emin olun ki taciz vs.durumlarını sizden iyi biliyorum.ama bu şekilde uyarılmaz insan.yardımcı olmak istiyosanız,çalışan anneler bu durumlara dikkat edin,böyle kişilerden daha çok geliyor falan filan vs. yazılabilir.
21
Haz
2011

23:13
çalışan anneler hilal, (Ankara)
şerife hanım bakıcı kadın sendromu nedir?
21
Haz
2011

23:40
çalışan anneler nejla gedikoğlu, (İstanbul)
Zelal Hanım la aynı fikirdeyim, ben de sadece evde olduğumda daha çok sıkılacak ve boğulacakmışım gibi hissederim sanırım, iş yerinde birey olduğumu hissediyorum, sadece anne değil..ŞİMDİ YANLIŞ anlaşılmalar başlayabilir ama sorun değil, elbette annelik ve gereklerini yerine getirmeliyiz ve getiriyoruz da elimizden geldiğince ama azcık nefes almaya da ihtiyacımız var..Ben işten eve daha pozitif enerjiyle yüklenmiş olarak dönüyorum ve haliyle bu enerjim çocuğuma da yansıyor..Ama sadece evde olsam biliyorum ki sabrım ve enerjim azalacak ve bu da bebeğimi olumsuz etkileyecek..Yalnız şu da var ki bebeğime ablam bakıyor( gözü gibi) aklım hiç evde kalmıyor; aksi olsa çalışmak konusunda elbette benim de tereddütlerim olurdu sanırım...
22
Haz
2011

00:01
çalışan anneler meral, (İstanbul)
ben de 3 yıl öncesine kadar çalışan bir anneydim.yavrum doğduktan sonra çalışmaya dönmeyi düşünüyordum.ancak hala çalışamıyorum.doğduğunda sıkıntılı bir bebeklik geçirdi.yanından ayrılamadım.yürümesi konuşması allerjisi derken şimdi de tuvalet eğitimi.yani çocuğun annesine ihtiyacı bitmiyo kısacası.ben oğlum biraz daha kendini toplasın bi rahata kavuşalım inş. çalışmak isterim.elim ayağım tutarken neden çalışmıyım ki?evde durmak daha büyük sıkıntı.kendim öğretmenim.evet çocuk bakıcılarına güvenmiyorum.ama anneanne babaanne şansı olanlar için sorun yok bence.sonra artık çağımız da çocuklarımız için gayet alternatifler çok.oyun grupları kreşler var.sosyal yönleri gelişiyor.yani diyecek o ki bir kadın hem anne hem eş ev hanımı ve de çalışan biri olabilir.neden olmasın kadınlarımız çok güçlü.hepsine yeter dengeleyip götüreni de alkışlamak lazım.tukaka değil yani.ben evde çocuk büyüten biri olarak çok samimi söylüyorum ki çok sıkılıyorum.çalışsam ben de rahtlıcam.bedenim yorulacak ama kafam rahat olacak.herkesin çocuğu farklı mizaçta.şartları da farklı.yapabilene helal olsun.hepimiz evde mi oturalım yani.ben de öğretmenim ben çalışmıcam o çalışmıcak ta bu devlet millet nasıl kalkınacak.çocuklarımızı kime emanet edicez.bazen bayan doktorları tercih edebiliyoruz di mi?bu şekilde düşünün biraz da.cilt doktorumuz bayan ve anne.evladıma kendininki gibi özen gösteriyo.herkes kendi görüşünü söylüyor forumda ama hiç hoşuma gitmedi okurken.üç kuruş falan da ne ya.insan devletine milletine hizmet için çalışmalı.gaye bu olursa inanın çocuklarımız daha sağlıklı olur her konuda.saygılar
22
Haz
2011

00:19
çalışan anneler hilal, (Ankara)
arkadaşlar şerife hanımınüzerine fazla gelinmedi mi?O da çalışan bir anne ve baya sıkıntı içinde anlaşılan.Biz nasıl yeri geliyor dert yanıyoruz o da işin onu çalışmaya zorlayan şartlara efkarlanmış o kadar. bence artık başka şeyler konuşalım
22
Haz
2011

01:34
çalışan anneler meral, (İstanbul)
zorlanmış ta bakın kimileri bunu farklı algılıyorsa üslupta sıkıntı var demektir.bunun üzerine de herkes fikrini söyler.
28
Haz
2011

14:52
çalışan anneler esra, (Ankara)
arkadaşlar bu arada ben maaşımı alır almaz bebeğe plaj seti aldım ayyyyyyy çok mutluyum anlatamam. Aslında bu yıl tatile gitmeyi planlamıyorduk ama ben dayanamadım .Eşimle konuştuk oda uygun birşey olursa gideriz üzülme diyince Aldıklarıma pişman olmadım...

Kendim için almam gereken pek çok şey olmasına rağmen hepsini sildim kafamdan ve oğluma kum kovası(tırmık, kum kalıbı, kürek )aldım Garfield resimli...
Yeni çıkmış anneli simitler var şöyle açıklıyayım simit ancak altı tamamen açık değil, sadece bacakları geçiyor simidin ön tarafında oyuncak var arka kısmında da anneninde tutunacağı bir ek var... Kuzura Bakmayın Arkadaşlar çok mutluyum heyecanlandım paylaşmak istedim hep hüzünlerimizi paylaşıyoruz birazda mutlu anlarımızı paylaşalım istedik...

---Üstelik bu yıl gidemesek de 1.5 yaş ile 5 yaş arası her bebek için uygunmuş bu simit----

Kendi paramla birşeylerden kısıp bebeğime birşeyler almak beni mutlu ediyor ...

Haydi Çalışan annelerimiz (konu başlığı Çalışan annaler olduğu için diyorum yanlış anlaşılmasın)birazda mutluluklarımızı PAYLAŞALIM... :) :) :)
27
Eki
2011

13:01
çalışan anneler Derya, (Kocaeli)
Merhaba arkadaşlar, ben de çalışan bir anneyim.kızım 40 günlükkekn çalışmaya başladım, sütüm pek olmadığı için çok da emmedi. Daha çok mama. Kızıma bakıcı bakıyo maalesef başka alternatifimiz yok. İnanın ben hep suçluluk duygusu hissediyorum. İşte de tamamen konsantre olamıyorum. kızım şu an 8 aylık, sanki bakıcısını benden daha çok seviyor. Bazen diyorum acaba hata mı yapıyorum ama çalışmak da zorundayım. Meleğimle yeterrince ilgilenemiyorum inanın kahroluyorum. bebeğim ya beni annesi olarak görmez bakıcıyı annesi zannederse. Benim küçük meleğim yüzüne bakıp ağlıyorum bazen. inanın çok zor. allah bütün çalışan annelere yardım etsin...
27
Eki
2011

15:07
çalışan anneler Rukiye, (İstanbul)
merhaba derya hanım, bu forum başlığını açarken ben de sizin gibi vicdan azabı, yetememe duyguları içindeydim.. ama zamanla yani bebeğiniz büyüdükçe bu duygular azalıyor...çoğu şey düzene giriyor... bebeğiniz her zaman sizi annesi olarak görecektir, asla bakıcıyla paylaşamayacağı şeyleri paylaşırız çocuklarımızla... hamilelik, doğum, emzirme... bakıcısını sevmesi iyi amaasla sizin yerinizi tutmaz... kendi hayatıma bakıyorum dönem dönem arkadaşlarımı başka insanları ailemden yakın gibi hissettim ama şimdi bana en yakın ailem... içiniz rahat olsun...
28
Eki
2011

09:06
çalışan anneler tuğba, (Zonguldak)
merhaba derya hanım,içinizi rahat tutun bebekler annelerinin kokularını bilirler asla sizi reddetmezler.bende çalışan anneyim eve geldiğimde kollarını açarak bana atılması zaman zaman benide kahrediyo ama onu için çalıştığımı büyüyünce daha iyi anlayacağını düşünerek eve geldikten sonra uyuyana kadar onunla çok ii vakitgeçirmeye çalışıyorum.bence hiç suçluluk duymayın işten arta kalan vaktinizi dolu dolu onunla geçirin yeter.
Üye Ol

Ziyaretçilerimiz

www.pediatriportali.com sitesinin web hosting hizmeti natro - izgi Bilgisayar Sistemleri Ltd. tarafından sağlanmaktadır.
ocuk Doktoru - ocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı - Pediatri Uzmanı - ocuk sağlığı sitesi - ocuk doktorları - Pediatri - Pediatrist - Bebek